بررسی تاثیر مدیریت منابع انسانی بر بهره وری کارکنان امور اداری شهرداری

شهرداری ها به عنوان ارکان اصلی حاکمیت محلی و متولیان توسعه شهری، نقشی حیاتی در ارائه خدمات عمومی و بهبود کیفیت زندگی شهروندان ایفا می کنند. با این حال، نارضایتی های مکرر شهروندان از کندی فرآیندها، خطاهای اداری و عدم شفافیت، نشان دهنده شکاف عمیق میان عملکرد فعلی و استانداردهای مورد انتظار است. این پژوهش با هدف تحلیل تاثیر مدیریت منابع انسانی بر بهره وری کارکنان امور اداری شهرداری ها انجام شده است. روش پژوهش حاضر توصیفی-تحلیلی و از نوع کتابخانه ای-اسنادی است که داده های آن از طریق مرور سیستماتیک مقالات علمی، گزارش های نهادهای نظارتی و اسناد بالادستی گردآوری و با روش تحلیل محتوای کیفی و استدلال منطقی پردازش شده اند. یافته های پژوهش نشان می دهد که مدیریت منابع انسانی سنتی و بروکراتیک، به دلیل ساختار سلسله مراتبی خشک، کمبود سواد دیجیتال و ضعف در بومی سازی مفاهیم نوین، منجر به ناکارآمدی و فرسودگی شغلی شده است. در مقابل، گذار به «مدیریت منابع انسانی هوشمند» (Smart HRM) و «مدیریت استراتژیک»، از طریق یکپارچه سازی سیستم های اطلاعاتی (HRIS)، استفاده از تحلیل داده ها (Data Analytics) و شفاف سازی فرآیندها، می تواند به طور معناداری بر کاهش خطای انسانی، افزایش سرعت پاسخگویی و ارتقای احساس عدالت سازمانی تاثیر بگذارد. همچنین، بازطراحی نظام های ارزیابی عملکرد مبتنی بر شاخص های کلیدی (KPI) و نظام جبران خدمات عملکردمحور، از عوامل کلیدی در افزایش انگیزه و تعهد کارکنان شناسایی شد. نتیجه نهایی حاکی از آن است که هوشمندسازی بدون توانمندسازی انسانی و آموزش مستمر کارکنان، منجر به شکست پروژه های تحول خواهد شد. بنابراین، پیشنهاد می شود شهرداری ها با سرمایه گذاری همزمان بر زیرساخت های فناوری، توسعه شایستگی های دیجیتال و ایجاد فرهنگ سازمانی مشارکتی، به سمت مدل های چابک و داده محور حرکت کنند تا بهره وری کارکنان و در نتیجه رضایت شهروندان به طور پایدار افزایش یابد.

کلیدواژه ها:

مدیریت منابع انسانی ، بهره وری کارکنان ، شهرداری ها ، مدیریت هوشمند منابع انسانی ، ارزیابی عملکرد ، چابکی سازمانی ، تحول دیجیتال در بخش عمومی