جایگاه اجراییات شهرداری در پیشگیری از تخلفات شهری: رویکردی مبتنی بر حکمرانی پیشگیرانه

اجراییات شهرداری یکی از بازوهای عملیاتی و اثرگذار در نظام مدیریت شهری است که نقش آن تنها به برخورد پسینی با تخلفات محدود نمی شود، بلکه می تواند در چارچوب حکمرانی پیشگیرانه، در جلوگیری از بروز تخلفات شهری نیز موثر باشد. در سال های اخیر، گسترش تخلفات ساختمانی، تجاوز به معابر، تغییر کاربری های غیرمجاز، سد معبر و سایر رفتارهای مغایر با ضوابط شهری، ضرورت بازنگری در کارکرد اجراییات شهرداری را دوچندان کرده است. پژوهش حاضر با هدف تبیین جایگاه اجراییات شهرداری در پیشگیری از تخلفات شهری، به بررسی ظرفیت های حقوقی، مدیریتی و نهادی این واحد در چارچوب حکمرانی پیشگیرانه می پردازد. یافته های پژوهش نشان می دهد که هرچه نظارت اولیه، اطلاع رسانی موثر، برخورد سریع، هماهنگی میان بخش های شهرداری و شفافیت رویه ها بیشتر باشد، احتمال وقوع تخلفات شهری کاهش می یابد. همچنین، اجراییات شهرداری در صورت برخورداری از اختیارات روشن، نیروی انسانی متخصص و پشتوانه قانونی کارآمد، می تواند به جای صرفا ابزار تنبیهی، به سازوکاری بازدارنده و پیشگیرانه تبدیل شود. نتیجه پژوهش حاکی از آن است که تقویت رویکرد پیشگیرانه در اجراییات، نه تنها موجب کاهش هزینه های مدیریت شهری می شود، بلکه اعتماد عمومی، نظم شهری و کارآمدی نهاد شهرداری را نیز ارتقا می دهد.

کلیدواژه ها:

اجراییات شهرداری ، تخلفات شهری ، حکمرانی پیشگیرانه ، مدیریت شهری ، پیشگیری از تخلف ، ماده ۱۰۰ قانون شهرداری