نقش حافظه عاطفی کلاس درس در ماندگاری یادگیری مفاهیم آموزشی

یادگیری پایدار یکی از مهم ترین اهداف نظام های آموزشی است و دستیابی به آن مستلزم شناخت عوامل موثر بر ماندگاری اطلاعات در حافظه دانش آموزان است. در سال های اخیر، توجه پژوهشگران از رویکردهای صرفا شناختی به سوی بررسی نقش عوامل عاطفی و هیجانی در فرایند یادگیری معطوف شده است. حافظه عاطفی به عنوان بخشی از نظام حافظه انسان، تجربه ها و رویدادهایی را که با احساسات و هیجان ها همراه هستند، با قدرت و ماندگاری بیشتری ذخیره می کند. از این رو، بررسی نقش حافظه عاطفی کلاس درس در تثبیت و ماندگاری مفاهیم آموزشی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. هدف این مقاله، تبیین نقش حافظه عاطفی در افزایش کیفیت یادگیری و بررسی عوامل موثر بر شکل گیری آن در محیط آموزشی است. این پژوهش به روش مروری و با استفاده از منابع معتبر فارسی و انگلیسی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که هیجان های مثبت نظیر علاقه، شادی، امید، احساس موفقیت و تعلق به کلاس، موجب افزایش توجه، درگیری شناختی، انگیزش تحصیلی و تثبیت بهتر اطلاعات در حافظه بلندمدت می شوند. همچنین کیفیت تعامل معلم و دانش آموز، فضای روان شناختی کلاس، شیوه های تدریس فعال و تجربه های آموزشی معنادار از مهم ترین عوامل شکل دهنده حافظه عاطفی محسوب می شوند. نتایج حاکی از آن است که یادگیری زمانی بیشترین ماندگاری را خواهد داشت که مفاهیم آموزشی با تجربه های عاطفی مثبت همراه شوند. در مقابل، تجربه های منفی مانند اضطراب، ترس و احساس ناکامی می توانند فرایند یادگیری را تضعیف کرده و از ماندگاری مفاهیم بکاهند. بر این اساس، توجه به ابعاد عاطفی آموزش و ایجاد محیط های یادگیری حمایتگر و انگیزه بخش می تواند نقش مهمی در ارتقای کیفیت آموزش و افزایش ماندگاری مفاهیم در ذهن دانش آموزان ایفا کند.

کلیدواژه ها:

حافظه عاطفی ، ماندگاری یادگیری ، هیجان های آموزشی ، انگیزش تحصیلی ، کلاس درس