الگوی تدریس مبتنی بر تحلیل مسیر یادگیری دانش آموزان در محیط های آموزشی دیجیتال

گسترش فناوری های آموزشی و توسعه محیط های یادگیری دیجیتال، امکان جمع آوری و تحلیل داده های گسترده از تعاملات یادگیرندگان با محتواهای آموزشی را فراهم کرده است. در این میان، تحلیل مسیر یادگیری به عنوان یکی از رویکردهای نوین در حوزه یادگیری تحلیلی، می تواند به شناسایی الگوهای یادگیری دانش آموزان و بهبود فرآیند طراحی آموزشی کمک کند. هدف پژوهش حاضر، طراحی الگویی برای تدریس مبتنی بر تحلیل مسیر یادگیری دانش آموزان در محیط های آموزشی دیجیتال است تا از طریق بهره گیری از داده های یادگیری، فرآیند آموزش شخصی سازی شده و اثربخش تر گردد.این پژوهش با رویکردی کاربردی و با بهره گیری از روش توصیفی–تحلیلی انجام شده است. در این راستا ابتدا مبانی نظری مرتبط با یادگیری تحلیلی، داده کاوی آموزشی و مسیرهای یادگیری مورد بررسی قرار گرفت و سپس مولفه های کلیدی موثر بر طراحی الگوی تدریس در محیط های دیجیتال استخراج گردید. یافته ها نشان داد که تحلیل داده های رفتاری دانش آموزان در سامانه های یادگیری الکترونیکی می تواند الگوهای متفاوتی از مسیر یادگیری را آشکار سازد که شامل نحوه دسترسی به محتوا، زمان صرف شده برای فعالیت های آموزشی، توالی یادگیری مفاهیم و میزان تعامل با منابع آموزشی است. بر اساس این تحلیل، الگوی پیشنهادی تدریس شامل چهار مرحله اصلی است: گردآوری داده های یادگیری، تحلیل مسیرهای یادگیری، طراحی راهبردهای تدریس تطبیقی و ارزیابی و بازخورد مستمر.نتایج نشان می دهد که به کارگیری این الگو می تواند به بهبود تصمیم گیری آموزشی معلمان، شناسایی نیازهای فردی یادگیرندگان، افزایش تعامل دانش آموزان با محتوای دیجیتال و ارتقای کیفیت یادگیری منجر شود. همچنین این رویکرد زمینه مناسبی برای طراحی آموزش های شخصی سازی شده و انعطاف پذیر در محیط های یادگیری هوشمند فراهم می آورد. در مجموع، الگوی پیشنهادی می تواند به عنوان چارچوبی کاربردی برای برنامه ریزی و اجرای تدریس در محیط های آموزشی دیجیتال مورد استفاده قرار گیرد و نقش موثری در ارتقای کارآمدی نظام های یادگیری الکترونیکی ایفا کند.