بررسی رابطه بین «سبک رهبری توزیع شده» و «کاربست اصول اخلاق حرفه ای» در مدیریت مدارس ابتدایی: نقش تعدیل گر فرهنگ سازمانی

هدف از این مقاله، بررسی رابطه بین «سبک رهبری توزیع شده» و «کاربست اصول اخلاق حرفه ای» در مدیریت مدارس ابتدایی و واکاوی نقش تعدیل گر «فرهنگ سازمانی» در این رابطه بود. با توجه به گذار نظام آموزشی از الگوهای سلسله مراتبی به سمت مشارکتی، شناخت چگونگی تاثیرگذاری ساختارهای رهبری نوین بر رفتارهای اخلاقی کادر آموزشی و نقش بستر فرهنگی در این فرآیند، از اهمیت راهبردی برخوردار است. این مطالعه با رویکردی توصیفی-تحلیلی و از نوع «مروری و کتابخانه ای» انجام شده است. نتایج تحلیل ها نشان داد که بین سبک رهبری توزیع شده و ارتقای اخلاق حرفه ای رابطه ای مثبت و معنادار وجود دارد. توزیع مسئولیت های رهبری منجر به افزایش حس تعلق سازمانی، شفافیت، اعتماد متقابل و پاسخگویی افقی در میان معلمان می شود که همگی بسترهای لازم برای پایبندی به اصول اخلاقی را فراهم می آورند. علاوه بر این، یافته ها تایید کردند که «فرهنگ سازمانی» به عنوان یک متغیر تعدیل گر کلیدی عمل می کند؛ به گونه ای که در مدارس دارای فرهنگ سازمانی باز، مشارکت جو و مبتنی بر اعتماد، اثرات مثبت رهبری توزیع شده بر اخلاق حرفه ای به اوج می رسد. در مقابل، در فرهنگ های سازمانی بسته، رقابتی یا مبتنی بر بی اعتمادی، این رابطه تضعیف شده و ممکن است منجر به ابهام در نقش ها و کاهش تعهد اخلاقی گردد. براساس یافته های مقاله، پیاده سازی سبک رهبری توزیع شده به تنهایی برای ارتقای اخلاق حرفه ای کافی نیست و همسوسازی آن با یک فرهنگ سازمانی مناسب ضروری است. مدیران مدارس ابتدایی باید با تمرکز بر تقویت اعتماد، ایجاد فضای گفت وگوی آزاد و آموزش مهارت های اخلاقی و مدیریتی، بستر فرهنگی لازم را برای بهره برداری حداکثری از مزایای رهبری توزیع شده فراهم کنند. این رویکرد یکپارچه، منجر به ایجاد محیط های آموزشی سالم تر، حرفه ای تر و اخلاق مدارتر خواهد شد که منافع مستقیمی برای رشد معلمان و دانش آموزان دارد.

کلیدواژه ها:

سبک رهبری توزیع شده ، اخلاق حرفه ای ، فرهنگ سازمانی ، مدیریت مدارس ابتدایی