نقش خانواده در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان در عصر رسانه های دیجیتالی

ورود گسترده رسانه های دیجیتال و تحول در الگوهای یادگیری، نقش سنتی خانواده را در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دگرگون کرده است. اگرچه دسترسی به اطلاعات دیجیتال فرصت های جدیدی را ایجاد کرده، اما چالش هایی نظیر حواس پرتی، اعتیاد به فضای مجازی و کاهش عمق یادگیری نیز به وجود آورده است. هدف از این پژوهش، واکاوی نقش میانجی گر خانواده در مدیریت مصرف رسانه ای و تاثیر آن بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان در عصر حاضر است. این مقاله با رویکردی توصیفی-تحلیلی و با استفاده از روش کتابخانه ای انجام شده است. نتایج نشان داد که سبک های فرزندپروری مقتدرانه (ترکیب حمایت و نظارت هوشمند) با بهبود عملکرد تحصیلی همبستگی مثبت و معناداری دارد. همچنین، «سواد دیجیتال» والدین و الگوسازی رفتارهای صحیح در استفاده از فناوری، نقش تعیین کننده ای در کاهش حواس پرتی و افزایش تمرکز دانش آموزان دارد. یافته ها حاکی از آن است که ممنوعیت مطلق تکنولوژی بی اثر و گاه مخرب است، در حالی که تنظیم گری فعال و همسویی استراتژیک بین خانه و مدرسه، می تواند تهدیدات دیجیتال را به فرصت های یادگیری تبدیل کند. همچنین اختلال در خواب ناشی از استفاده شبانه از صفحات نمایش، عاملی کلیدی در کاهش بازدهی تحصیلی شناسایی شد. بنابراین می توان نتیجه گرفت که در عصر رسانه های دیجیتالی، خانواده باید از نقش صرفا حمایتی به «تنظیم گر هوشمند و مربی دیجیتال» ارتقا یابد. تقویت سواد دیجیتال والدین، ایجاد قوانین مشترک با مدرسه و پرورش مهارت های خودتنظیمی در دانش آموزان، راهکارهای موثری برای تضمین پیشرفت تحصیلی در بستر فناوری هستند. بنابراین، سرمایه گذاری بر روی آموزش خانواده و ایجاد اکوسیستم آموزشی یکپارچه، ضرورتی اجتناب ناپذیر برای شکوفایی استعدادهای نسل جدید است.

کلیدواژه ها:

نقش خانواده ، پیشرفت تحصیلی ، رسانه های دیجیتال ، سواد دیجیتال ، تنظیم گری والدین