مدیریت کلاس درس با رویکردی خلاق و دانش آموز محور بازتعریف فضای یادگیری

مدیریت کلاس درس در دهه گذشته، عمدتا بر پایه کنترل رفتاری، انضباط خشک و تمرکز معلم به عنوان مرکز فرآیند آموزش استوار بود. اما با ظهور نسل دیجیتال و تغییر پارادایم های آموزشی از "آموزش محوری" به "یادگیری محوری"، ضرورت بازنگری در مدل های مدیریتی احساس می شود. این مقاله به بررسی راهکارهای نوین در مدیریت کلاس درس با تاکید بر دو رکن اصلی یعنی «خلاقیت» و «دانش آموز محوری» می پردازد. هدف اصلی، گذار از مدیریت مبتنی بر ترس و اطاعت کورکورانه به سمت مدیریت مبتنی بر تعامل، مسئولیت پذیری مشترک و پرورش خلاقیت است. در این پژوهش، ابتدا مبانی نظری مدیریت سنتی و مدرن مورد نقد قرار گرفته، سپس مدل های عملیاتی مانند «اتاق کلاس دموکراتیک»، «طراحی محیط فیزیکی منعطف» و «ارزیابی تکوینی مشارکتی» تشریح شده اند. یافته ها نشان می دهد که تلفیق خلاقیت در روش های مدیریت، نه تنها باعث کاهش رفتارهای مخرب می شود، بلکه انگیزه درونی دانش آموزان را برای یادگیری افزایش داده و سلامت روان آنان را تقویت می کند.

کلیدواژه ها:

مدیریت کلاس درس ، رویکرد خلاق ، دانش آموز محوری ، یادگیری فعال ، مشارکت دانش آموز ، روانشناسی تربیتی