واکاوی تجارب معلمان ابتدایی از پیوند فلسفه برای کودکان، هوش مصنوعی و کاربست فناوری در برنامه ریزی درسی: مطالعه ای پدیدارشناسانه

پژوهش حاضر با هدف واکاوی تجارب زیسته معلمان ابتدایی از پیوند فلسفه برای کودکان، هوش مصنوعی و کاربست فناوری در برنامه ریزی درسی انجام شد. این مطالعه با رویکرد کیفی و روش پدیدارشناسی صورت گرفت و جامعه پژوهش را معلمان مدارس دولتی دوره ابتدایی شهر اردبیل در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ تشکیل دادند. مشارکت کنندگان شامل ۲۶ معلم بودند که به شیوه نمونه گیری هدفمند و بر اساس تجربه آموزشی، آشنایی با فناوری های نوین و تمایل به مشارکت انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته گردآوری و با روش تحلیل مضمون بررسی شد. برای افزایش استحکام علمی پژوهش، معیارهای اعتبارپذیری، انتقال پذیری، وابستگی و تاییدپذیری رعایت گردید و ملاحظات اخلاقی شامل رضایت آگاهانه، محرمانگی اطلاعات و حق خروج از پژوهش مورد توجه قرار گرفت. یافته ها نشان داد که معلمان، تلفیق فلسفه برای کودکان، هوش مصنوعی و فناوری آموزشی را نه صرفا یک تغییر فنی، بلکه تحولی تربیتی در فهم یادگیری، نقش معلم و طراحی برنامه درسی تلقی می کنند. تحلیل داده ها به استخراج ۱۰ مضمون اصلی انجامید که عبارت اند از: بازتعریف نقش معلم، شخصی سازی یادگیری، شایستگی های دیجیتال، خلاقیت آموزشی، ارزشیابی کیفی توصیفی، عدالت آموزشی، اخلاق و امنیت، توسعه حرفه ای معلمان، تعامل و فرهنگ یادگیری و بازاندیشی در برنامه درسی. نتایج بیانگر آن است که هوش مصنوعی، در صورت کاربرد آگاهانه و هدایت شده، می تواند به تقویت پرسشگری، گفت وگو، بازخورد هوشمند، مشارکت فعال و توجه به تفاوت های فردی دانش آموزان کمک کند. با این حال، معلمان بر ضرورت حفظ نقش انسانی معلم، رعایت اصول اخلاقی، تقویت زیرساخت ها و توانمندسازی حرفه ای تاکید داشتند. بر اساس نتایج، فناوری زمانی ارزش تربیتی می یابد که در خدمت تفکر، خلاقیت، عدالت، مسئولیت پذیری و رشد همه جانبه کودک قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی درسی ، پدیدارشناسی ، فلسفه برای کودکان ، فناوری آموزشی ، معلمان ابتدایی.