تاثیر محیط های یادگیری مبتنی بر واقعیت افزوده و واقعیت مجازی بر درک مفهومی و یادگیری عمیق دانش آموزان

گسترش روزافزون فناوری های نوپدید، به ویژه واقعیت افزوده (AR) و واقعیت مجازی (VR)، پارادایم های آموزشی را با تحولات شگرفی مواجه ساخته است. هدف از این مقاله مروری، بررسی نظام مند تاثیر محیط های یادگیری مبتنی بر این فناوری ها بر ارتقای درک مفهومی و تسهیل یادگیری عمیق در میان دانش آموزان است. با تکیه بر رویکردهای ساخت گرایی و نظریه یادگیری چندرسانه ای، این پژوهش نشان می دهد که چگونه قابلیت های منحصربه فرد AR و VR، نظیر غوطه وری حسی، تعامل پذیری بی درنگ و بازنمایی فضایی، می توانند بر محدودیت های آموزش سنتی غلبه کنند. یافته های حاصل از مرور پیشینه نشان می دهد که این محیط ها با کاهش بار شناختی بیرونی و افزایش درگیری عاملی دانش آموزان، منجر به درونی سازی بهتر مفاهیم انتزاعی و پیچیده می شوند. در نهایت، مقاله حاضر دلالت های تربیتی مهمی را برای طراحان آموزشی و سیاست گذاران ارائه نموده و مسیرهای آتی پژوهش در این حوزه را ترسیم می کند.

کلیدواژه ها:

واقعیت افزوده ، واقعیت مجازی ، درک مفهومی ، یادگیری عمیق ، فناوری آموزشی ، غوطه وری ، محیط های یادگیری تعاملی.