مقایسه شادکامی، امید به زندگی و کیفیت زندگی در زوجین بدون فرزند و دارای فرزند شهر ساوه

هدف از پژوهش حاضر مقایسه شادکامی، امید به زندگی و کیفیت زندگی در زوجین بدون فرزند و دارای فرزند شهر ساوه بود. نوع تحقیق توصیفی-تحلیلی از نوع مقطعی بود. جامعه آماری پژوهش تمامی زوجین شهر ساوه به تعداد ۸۷۴۴۴ بودند و نمونه آماری به روش تصادفی ساده و با استفاده از جدول مورگان، ۳۸۳ نفر بدست آمد. ابزار جمع آوری داده ها در این پژوهش پرسشنامه های استاندارد شادکامی آکسفورد، امید به زندگی اشنایدر و کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی بود. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون همبستگی پیرسون، آزمون مقایسه میانگین پارامتری (تی تست) در متغیر شادکامی و آزمون ناپارامتری (من ویتنی) در مورد متغیرهای امید به زندگی و کیفیت زندگی در نرم افزار SPSS نسخه ۲۵ استفاده شد. یافته های پژوهش نشان دادند شادکامی در زوجین بدون فرزند و دارای فرزند شهر ساوه تفاوت معناداری ندارد. همچنین امید به زندگی در زوجین بدون فرزند و دارای فرزند شهر ساوه نیز تفاوت معناداری ندارد. کیفیت زندگی در زوجین بدون فرزند و دارای فرزند شهر ساوه نیز تفاوت معناداری را نشان نداد. بنابراین می توان نتیجه گرفت فرزند آوری در میزان شادکامی، امید به زندگی و کیفیت زندگی زوجین شهر ساوه تاثیر بسزایی ندارد.

کلیدواژه ها:

شادکامی ، امید به زندگی ، کیفیت زندگی ، زوجین ، فرزند ، شهر ساوه.