ابعاد فقه امنیت در تروریسم رسانه ای و پیامدهای شناختی آن

تروریسم رسانه ای در عصر حاضر، فراتر از عملیات روانی سنتی، به پدیده ای چندبعدی تبدیل شده است که ابعاد امنیتی، اخلاقی و شناختی جوامع را هدف قرار می دهد. این پژوهش با رویکردی تحلیلی-توصیفی، به بررسی ابعاد «فقه امنیت» در قبال تروریسم رسانه ای و پیامدهای شناختی ناشی از آن می پردازد. محور اصلی این مطالعه، تبیین جایگاه قواعد فقهی نظیر حرمت تجسس، لاضرر و صیانت از اسرار شخصی در مواجهه با نقض حریم خصوصی دیجیتال به عنوان بستر اصلی تروریسم رسانه ای است. یافته ها نشان می دهد که دسترسی غیرمجاز به داده های شخصی و نقض حریم خصوصی، نه تنها خود مصداق بارز تهدید علیه امنیت فردی در فقه اسلام است، بلکه به عنوان سوخت اصلی برای مهندسی افکار عمومی و ایجاد آسیب های شناختی عمیق عمل می کند. از منظر فقه امنیت، مقابله با این تهدیدات نیازمند گذار از رویکردهای صرفا دفاعی به سمت پیشگیری فعال از طریق جرم انگاری مبتنی بر اصول فقهی است. نتایج حاکی از آن است که ظرفیت بالای فقه امنیت در تامین کرامت انسانی و حفظ نظم عمومی، امکان ارائه چارچوبی جامع برای سیاست گذاری در حوزه حریم خصوصی و مقابله با پیامدهای مخرب شناختی تروریسم رسانه ای را فراهم می آورد. بنابراین، هم افزایی میان مبانی فقهی، حقوق سایبری و راهکارهای فنی، ضرورتی اجتناب ناپذیر برای ارتقای سطح امنیت و سلامت شناختی جامعه در برابر این پدیده نوظهور است.

کلیدواژه ها:

تروریسم رسانه ای ، فقه امنیت ، حریم خصوصی دیجیتال ، پیامدهای شناختی ، جرم انگاری سایبری