تغییرات اقلیمی و ضرورت بازنگری در زراعت چوب با دو گونه صنوبر تبریزی و کبوده

ایران در منطقه ای واقع شده که سهم اراضی جنگلی آن اندک بوده و طی دهه های اخیر به دلایل متعدد با کاهش جدی سطح جنگل ها مواجه بوده ایم. زراعت چوب با گونه های درختی تندرشد نظیر بید، صنوبر و همچنین اکالیپتوس می تواند به عنوان یکی از رویکردهای مهم برای جلوگیری از تخریب و نابودی بیشتر جنگل های باقی مانده مطرح باشد. از سوی دیگر، به دلایل متعدد نظیر واقع شدن کشور در یک کمربند خشک و نیمه خشک، تغییرات اقلیمی و همچنین بهره برداری بی رویه از منابع آب زیرزمینی که منبع اصلی تامین کننده آب در مناطق خشک است، متاسفانه در سالیان اخیر با افت کمی و کیفی شدید منابع آبی مواجه شده ایم. بنابراین با توجه به اهمیت آب در زراعت چوب از یک سو و محدودیت شدید منابع آبی و تغییرات اقلیمی پیش رو از سوی دیگر، برای بالا بردن درصد موفقیت زراعت چوب ملزوماتی باید مورد توجه قرار گیرد. در اولین قدم باید گونه درختی مناسبی با توجه به شرایط اقلیمی و خاکی حاکم بر منطقه و همچنین منابع آبی در دسترس انتخاب شود. تجربه و مطالعات انجام شده نشان داده است که با توجه به نیاز آبی، برای زراعت چوب در مناطق نیمه خشک گونه های صنوبر تبریزی و کبوده، در مناطق شمالی گونه های صنوبر دلتوئیدس و اورامریکن و در مناطق جنوبی کشور صنوبر پده و اکالیپتوس مناسب می باشند. .....

کلیدواژه ها:

تغییرات اقلیمی ، صنوبر ، زراعت چوب