<span dir="RTL" lang="FA">تحلیل اهم واژگان کلیدی در هوش مصنوعی و علم النفس فلسفی

هوش مصنوعی تمامی عرصه های زندگی اجتماعی انسان خصوصا دینی را متاثر از خود کرده و خواهد کرد. عامل هوشمند مصنوعی بر اساس کارکردی که یک عامل هوشمند طبیعی دارد (قدرت، احساس، یادگیری) تعریف شده است. مسئله اصلی این است هنگامی که راه های کسب علم حصولی در انسان همانند مواردی است که هوش مصنوعی برای کسب اطلاعات و داده ها دارد، همچون تجربه، مشاهده؛ چگونه حقیقت آنچه برای انسان و هوش مصنوعی رخ می دهد، متفاوت خواهد بود؟ با بررسی دقیق مفاهیم به کار رفته در هوش مصنوعی می توان در پاسخ به شبهات و چالش هایی که هوش مصنوعی در برابر الهیات اسلامی قرار می دهد، گام موثری برداشت. همچنین آشکار خواهد شد که اساسا برای هوش مصنوعی هیچ گونه علمی ایجاد نمی شود و صرفا یک اشتراک لفظی روی داده و هوش طبیعی، متمایز از هوش مصنوعی است. به همین ترتیب، نمی توان علم حصولی را به هوش مصنوعی نسبت داد چه برسد به علم حضوری. مثلا در مفهوم اختیار نیز اشتراک لفظی روی داده است؛ هنگامی که رایانه بتواند در وضعیت های متفاوت، یکی را انتخاب کند و دیگری را ترک کند، از حالت پیش آمده به «اختیار» تعبیر می شود، اما این وضعیت غیر از حالت روانی اختیار است. این تحقیق بر اساس روش تحلیلی توصیفی برخی واژگان کلیدی در هوش مصنوعی و علم النفس فلسفی را مفهوم شناسی می کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، قدرت ، اختیار ، احساس ، یادگیری