تحلیل شاخص های توسعه پایدار گردشگری شهری (مورد مطالعه: شهرستان میامی)

این پژوهش با هدف تدوین و اولویت بندی راهبردهای عملی برای توسعه پایدار گردشگری در شهرستان میامی، با بهره گیری از مدل های تحلیلی SWOT و QSPM انجام شد. پژوهش حاضر کاربردی و از نظر روش، توصیفی تحلیلی است. داده های مورد نیاز از طریق مطالعات کتابخانه ای، میدانی، مصاحبه با خبرگان و تکمیل ۵۰ پرسش نامه گردآوری شد. جامعه آماری این پژوهش را متخصصان و کارشناسان حوزه گردشگری و برنامه ریزی شهری، همراه با گردشگران بازدیدکننده از شهرستان میامی تشکیل دادند. نمونه گیری به روش غیراحتمالی هدفمند و در دسترس برای گروه خبرگان و روش تصادفی ساده برای گردشگران انجام شد. ابزار پژوهش، پرسش نامه بود که روایی آن توسط پانل متخصصان و پایایی آن با محاسبه ضریب آلفای کرونباخ (بالای ۰/۷) تایید شد. بر اساس نتایج ماتریس ارزیابی عوامل داخلی (IFE) و خارجی (EFE)، امتیاز نهایی عوامل داخلی ۲/۹۷ و عوامل خارجی ۳/۰۷ به دست آمد که نشان دهنده موقعیت راهبردی تهاجمی رقابتی (SO) برای شهرستان میامی است. اولویت بندی نهایی راهبردها با تکنیک QSPM نشان داد که مهم ترین راهبردها به ترتیب اولویت عبارت اند از: ۱. تنوع بخشی و جلب سرمایه گذاری داخلی و خارجی در حوزه گردشگری (با امتیاز ۹۷/۳)؛ ۲. گسترش ارتباطات، تبلیغات و برگزاری همایش های سراسری برای معرفی ظرفیت های میامی (با امتیاز ۵۶/۳)؛ ۳. برگزاری دوره های آموزشی برای ارتقای مهارت های نیروی انسانی محلی (با امتیاز ۴۳/۳)؛ ۴. ارتقای فرهنگ گردشگرپذیری در بین جوامع محلی (با امتیاز ۴۲/۳). یافته ها تاکید می کند که توسعه گردشگری در میامی در شرایط حاضر، نیازمند تمرکز بر اجرای راهبردهای اولویت دار شناسایی شده، به ویژه در محورهای تبلیغات، جذب سرمایه و توانمندسازی نیروی انسانی است.

کلیدواژه ها:

توسعه گردشگری شهری ، برنامه ریزی راهبردی ، تکنیک SWOT ، شهرستان میامی