نقش مواد تغییر فاز دهنده در بهینه سازی بازشوهای دو و سه جداره نمونه موردی:فضای نشیمن یک ساختمان مسکونی در تبریز

در حوزه ساختمان، تلاش برای به حداقل رساندن تقاضای انرژی و بهبود مدیریت مصرف، موجب شده است که در سال های اخیر فناوری های نوین کاهش انرژی، به ویژه در بخش بازشوها، مورد توجه فراوان قرار گیرند. در این پژوهش یک پنجره در فضای نشیمن یک ساختمان مسکونی در نظر گرفته شده و عملکرد چندین تیپ از شیشه های دوجداره و سه جداره با گازهای میان جداره مختلف، از نظر مدیریت انرژی حرارتی داخلی مورد بررسی قرار گرفته است. همچنین مواد تغییر فاز دهنده مبتنی بر پلیمر (PCM) که در سال های اخیر به دلیل پایداری بالا و قابلیت انتقال فاز جامد به جامد برای کاربردهای ذخیره سازی انرژی حرارتی (TES) اهمیت یافته اند، در این مطالعه مدنظر قرار گرفته اند. در این پژوهش، یک فضای نشیمن در اقلیم سرد تبریز شبیه سازی شده و با استفاده از یکی از پلاگین های انرژی، تحلیل های حرارتی برای تعیین بهترین حالت شیشه ها از نظر نوع و تعداد جداره ها و تاثیر آن ها بر میزان مصرف انرژی در شرایط اقلیمی سرد انجام شده است. در این مدل سازی، نسبت سطح شیشه به دیوار (WWR) برابر با ۶/۰ در نظر گرفته شده و نوع مصالح انتخابی برای سقف، دیوار و کف فضا نیز به صورت یکسان تعریف شده اند. نتایج حاصل نشان می دهد که افزایش تعداد جداره ها در پنجره ها لزوما منجر به افزایش مقاومت حرارتی نمی شود و در برخی موارد، شیشه هایی با تعداد لایه کمتر اما دارای لعاب کارآمدتر، می توانند صرفه جویی انرژی بیشتری ایجاد کنند.

کلیدواژه ها:

بازشوها ، بهینه سازی ، مواد تغییر فازدهنده ، شیشه چندجداره