الگوی ایجاد ارزش عمومی در حکمرانی استانی

پژوهش حاضر با هدف طراحی الگوی ایجاد ارزش عمومی در حکمرانی استانی با تمرکز بر نقش مدیریت و تعالی خدمات عمومی در راستای تحقق منفعت عمومی انجام شده است. این مطالعه با رویکرد کیفی و به کارگیری روش نظریه داده بنیاد، از طریق مصاحبه های عمیق نیمه ساختاریافته با ۳۰ نفر از ذی نفعان کلیدی حکمرانی در استان خراسان شمالی (شامل مدیران ارشد و میانی، کارشناسان، اعضای شوراها، فعالان بخش خصوصی و شهروندان) اجرا گردید. تحلیل داده ها در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی، به ارائه مدل پارادایمی انجامید که در آن «ضرورت گذار از حکمرانی اجرامحور به حکمرانی ارزش آفرین» به عنوان پدیده محوری شناسایی شد. یافته ها نشان داد این پدیده یعنی آگاهی از ضرورت گذار در تقاطع فشارهای نهادی، نارسایی های عملکردی و مطالبات فزاینده ذی نفعان ظهور می کند و در بستر شش گانه شرایط زمینه ای (اجتماعی‑فرهنگی، اقتصادی‑منبعی، جغرافیایی‑زیرساختی، نهادی‑حکمرانی، زیست محیطی‑اقلیمی و ظرفیت انسانی‑سازمانی) شکل می گیرد. کنشگران تحت تاثیر مداخلات سیاسی، اقتصادی، مدیریتی و محیطی، شش دسته راهبرد شامل راهبردهای نهادی‑راهبردی، عملیاتی‑خدماتی، ارتباطی‑اعتمادساز، توسعه ظرفیت انسانی، نقش آفرینی‑حکمرانی و فناورانه‑تطبیقی را دنبال می کنند. پیامدهای این فرآیند در سطوح اقتصادی‑توسعه ای، اجتماعی‑نهادی، حکمرانی‑نهادی، کارکردی‑خدماتی و کلان‑نمادین ظهور یافته و حلقه های بازخوردی، سیستم حکمرانی را در مسیر خودتنظیم گری و در تعامل با حکمرانی ملی قرار می دهد. این مطالعه با ارائه الگویی پویا و فرآیندمحور برای ایجاد ارزش عمومی، نشان می دهد که تعالی خدمات عمومی در گرو توانایی کنشگران محلی در تطبیق خلاقانه راهبردها با بسترهای چندگانه استانی، از طریق حلقه های بازخوردی و یادگیری مستمر، در عین تعامل با سطوح ملی حکمرانی و انطباق با اسناد بالادستی، است.