چارچوبی برای پایداری: بررسی مرزهای ایمن و عادلانه سیستم زمین

مفهوم مرزهای سیستم زمین ایمن و عادلانه چارچوبی علمی است که پایداری محیط زیست و عدالت اجتماعی را در یک ساختار یکپارچه ادغام می کند تا هم ثبات اکولوژیک سیاره را حفظ کند و هم از آسیب به رفاه انسان ها و سایر گونه ها جلوگیری نماید. این چارچوب در سال ۲۰۲۳ توسط Rockström و همکارانش معرفی شد و بر این ایده استوار است که فعالیت های انسانی نباید از محدوده هایی فراتر روند که هم سلامت سیستم زمین را تهدید کنند و هم نابرابری های اجتماعی را تشدید نمایند. این تحقیق با هدف بررسی اجزای کلیدی و مفهوم مرزهای سیستم زمین ایمن و عادلانه و وضعیت کنونی این چارچوب، شامل تحلیل تاثیرات فعالیت های انسانی بر مرزهای ایمن و ملاحظات عدالت انجام شده است. بررسی ها نشان می دهد که در حال حاضر، اجزای کلیدی نظیر تغییر اقلیم، یکپارچگی زیست کره، چرخه های آب و مواد مغذی و آلودگی آئروسل ها از حدود قابل قبول استانداردها در سطح جهانی فراتر رفته اند. چارچوب مرزهای سیستم زمین ایمن و عادلانه، پایه ای کمی برای حفاظت از مشترکات جهانی فراهم می کند، به اهداف توسعه پایدار کمک می کند و پیامدهایی برای سیاست گذاری و حکمرانی دارد. در نهایت، این چارچوب رویکردی جامع برای دستیابی به توسعه پایدار با متعادل کردن محدودیت های محیطی با نیازهای اجتماعی ارائه می کند و بر اهمیت ادغام عدالت در حکمرانی محیط زیستی تاکید می نماید.

کلیدواژه ها:

برابری ، بهزیستی انسان ، حکمرانی ، عدالت اجتماعی ، همکاری بین المللی