واکاوی روایتگری در شعر پریا احمد شاملو

مطالعه­ برخی از مهم­ترین اشعار روایی معاصر نشان می­دهد که تقریبا اغلب شاعران بزرگ و جریان­ساز معاصر به سرودن شعر روایی علاقه نشان داده و انواع و گونه­های شعر روایی را در حوزه­ محتوا و ساختار مورد توجه قرار داده­اند. مهم­ترین گونه­های روایی در دوره­ معاصر، از نوع شعر نیمایی و سپید بوده است. مهم­ترین دلیل این مقوله، آزادی شاعر از قید و بند ردیف و قافیه در شعر نو است و شاعر از این طریق می ­تواند بلندترین داستان­ها و حکایت­ها را در قالب شعری که از قید و بند قافیه و ردیف جداست، بیان کند. احمد شاملو به عنوان شاعر جریان­ ساز در دوره­ خود بوده­ است که در این پژوهش به بررسی گونه ­های روایی در شعر پریا شاملو پرداخته­ شده است. روش پژوهش به صورت کتاب­خانه­ای و مبتنی بر سندکاوی بوده و نوع آن، توصیفی-تحلیلی است. سوال پژوهش این است که، گونه­های ساختاری شعر روایی معاصر در شعر پریای احمد شاملو کدامند؟ گونه­ های شعر روایی معاصر، در شعر پریا شاملو از لحاظ ساختاری به دو گونه «بیرونی» و «درونی» تقسیم­بندی شده است. شاملو با استفاده از قدرت و مهارت داستان­پردازی خود، زیباترین گونه­های ساختاری و محتوایی شعر روایی را به جامعه­ ادبی عرضه کرده­ است.

کلیدواژه ها:

احمد شاملو ، روایتگری ، شعر پریا ، شعر روایی