بررسی نقش صنایع خلاق در توسعه گردشگری (مطالعه موردی: صنایع دستی شیراز)

| این مقاله به بررسی امکان بازخوانی صنایع دستی به مثابه یکی ازعوامل کلیدی صنایع خلاق در ارتقاء رونق گردشگری فرهنگی می پردازد. نمونه موردی پژوهش معطوف به خاتم کاری و میناکاری در شهر شیراز بوده است. چارچوب نظری پژوهش مبتنی بر تفکر طراحی، نو-صنعتگری، اقتصاد خلاق و صنایع فرهنگی و خلاق است و با رویکرد مدیریت گردشگری فرهنگی سعی در ارتقای کارآفرینی هنری و طراح/ صناعتگر کارآفرین دارد. این مقاله با استفاده از مفاهیم بنیادینی نظیر استدلال تشخیص خلاق، تفکر تداعی گرا و طراحی مبتنی بر سناریو، سناریوهای راهبردی برای ارتقای صنایع دستی در سه سطح سیاست گذاری، تعامل شبکه گردشگری و نوآوری صنایع دستی ارائه می دهد. داده های پژوهش از گزارش های رسمی ایران (وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، استان فارس) و منابع علمی گردآوری شده است. یافته ها نشان می دهند که پیش از اتخاذ هر نوع راه حل اجرایی، لزوم سیاست گذاری راهبردی، نوآوری طراحی محور، هماهنگی نهادی، تلفیق میراث و نوآوری و شبکه سازی ذینفعان از عوامل کلیدی موفقیت در حیطه گردشگری خلاق هستند. درنهایت، پیشنهادهایی عملی برای تقویت صنایع دستی شیراز، ارتقای گردشگری فرهنگی و ادغام خاتم کاری و میناکاری در زنجیره ارزش صنایع خلاق ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

گردشگری خلاق ، مدیریت گردشگری فرهنگی ، تفکر طراحی ، کارآفرینی صنایع دستی ، منطق تشخیص