ارزیابی و اولویت بندی شاخص های گردشگری شهری موثر بر بازآفرینی گذرهای تاریخی از دیدگاه گردشگران(مطالعه موردی: گذر کوی افشار در بافت تاریخی شیراز)

| بافت های تاریخی شهرهای ایران در دهه های اخیر تحت تاثیر تحولات اجتماعی، اقتصادی و کالبدی، رونق و کارایی خود را از دست داده و روبه زوال نهاده اند. بافت تاریخی شیراز نیز با وجود ظرفیت های ارزشمند تاریخی و فرهنگی، امروزه با کاهش جمعیت بومی، ناامنی و رکود فعالیت های شهری مواجه است. در سال های اخیر، بازآفرینی شهری به عنوان رویکردی نوین در مواجهه با مسائل بافت های تاریخی مطرح شده و بهره گیری از ظرفیت های گردشگری شهری می تواند به عنوان راهکاری موثر در احیا و ارتقای کیفیت این فضاها مد نظر قرار گیرد. هدف پژوهش، شناسایی و اولویت بندی شاخص های گردشگری شهری موثر بر بازآفرینی گذرهای تاریخی از دیدگاه گردشگران است. این پژوهش ازنظر ماهیت، کاربردی و ازنظر روش، توصیفی-تحلیلی است. در گام نخست، با استفاده از مطالعات کتابخانه ای و اسنادی، شاخص های موثر شناسایی شد. سپس برای اولویت بندی این شاخص ها از منظر گردشگران، داده های میدانی ازطریق پرسش نامه گردآوری و با استفاده از نرم افزار SPSS تحلیل گردید. یافته ها نشان می دهد شاخص های «خرده فروشی» و «ارائه فرهنگ و آیین ها» با میانگین رتبه یکسان، بیشترین اهمیت را در بازآفرینی گذرهای تاریخی دارند. پس از آن، شاخص «رویدادها و نمایشگاه ها» در رتبه سوم قرار گرفته و بر اهمیت بعد زمان مند در احیای فضاهای تاریخی تاکید می کند. شاخص های «توسعه زیرساخت ها و حمل ونقل»، «مکان های قابل بازدید»، «امکانات پذیرایی»، «کسب وکار و تجارت» و «امکانات آموزشی» در مراتب بعدی اهمیت قرار دارند. به طور کلی، نتایج حاکی از آن است که درک گردشگران از جذابیت گذرهای تاریخی، بیش از آنکه متکی بر مولفه های کالبدی یا خدماتی باشد، بر اصالت فرهنگی و تجربه زیسته استوار است.

کلیدواژه ها:

بازآفرینی شهری ، گردشگری شهری ، گذرهای تاریخی ، گذر کوی افشار ، بافت قدیمی شیراز