بررسی عوامل تاثیرگذار بر فرآیند انتقال و اشتراک گذاری دانش بین اساتید دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در سال ۱۴۰۲

مقدمه: اشتراک گذاری دانش به عنوان یکی از فرآیندهای کلیدی در توسعه و گسترش دانش، به ویژه در حوزه های تخصصی نظیر آموزش عالی و پژوهش های سلامت، شناخته می شود. در دانشگاه ها، مخصوصا در نهادهای پژوهشی حوزه سلامت، شناخت عوامل موثر بر اشتراک گذاری دانش می تواند در بهبود و تسهیل این فرآیند نقش بسزایی داشته باشد. با این حال، بررسی دقیق عوامل موثر بر این فرآیند در میان اعضای هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی ضروری به نظر می رسد.روش کار: این مطالعه به صورت توصیفی- مقطعی در دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی انجام شد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه ای ۵۰ سوالی با مقیاس لیکرت ۵ درجه ای بود که روایی و پایایی(آلفای کرونباخ ۹۷/۰) آن در مطالعات قبلی تایید شده است. نمونه گیری به روش تصادفی طبقه ای از میان اعضای هیات علمی دانشکده های مختلف دانشگاه صورت گرفت. پس از جمع آوری داده ها، تحلیل های آماری با استفاده از نرم افزار SPSS انجام شد.نتایج: تعداد ۲۳۱ پرسشنامه توسط اعضای هیات علمی تکمیل شد. اکثریت شرکت کنندگان در رده سنی ۴۱-۵۰ سال بودند، خانم و دارای مدرک دکترای تخصصی با سابقه خدمت ۱۱ تا ۱۵ سال. نتایج نشان داد که عواملی مانند ذات دانش، تعامل دانش با دانشگاه و محیط، و نقش دانشگاه و اساتید بیشترین تاثیر را بر فرآیند اشتراک گذاری دانش دارند. بالاترین نمره میانگین به ذات دانش اختصاص یافت، در حالی که تعامل بین اساتید و محیط کمترین تاثیر را داشت.نتیجه گیری: این مطالعه تایید کرد که دانش، دانشگاه، اساتید و محیط از مهم ترین عوامل موثر بر انتقال دانش هستند. ایجاد محیط های بین رشته ای و زیرساخت های مناسب می تواند اشتراک گذاری دانش را تسهیل کند. همچنین، شرایط تسهیل کننده و نیروی انسانی در بهبود این فرآیند نقش حیاتی دارند.

کلیدواژه ها:

اشتراک گذاری دانش ، انتقال دانش ، اعضای هیات علمی ، دانشگاه علوم پزشکی