سنتز، تعیین فرمولاسیون و ارزیابی اثر نانو کیتوزان بارگذاری باعصاره گیاه والک بر رده سلولی سرطان پستان ۴T۱
محل انتشار: مجله طب نظامی، دوره: 28، شماره: 1
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 30
فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_MILIT-28-1_003
تاریخ نمایه سازی: 1 تیر 1405
چکیده مقاله:
زمینه و هدف: سرطان پستان، به عنوان شایع ترین سرطان در زنان و دومین علت مرگ ناشی از سرطان، همچنان نیازمند درمان های موثرتر است. روش های درمانی موجود، شامل جراحی، پرتودرمانی و شیمی درمانی، با مشکلاتی نظیر مقاومت دارویی، سمیت بالا و هزینه های گزاف مواجه هستند. در نتیجه، تحقیق و توسعه روش های درمانی جدید و جایگزین از اهمیت ویژه ای برخوردار است. هدف این مطالعه، بررسی اثر نانوکیتوزان پوشش داده شده با عصاره گیاه والک بر رشد رده سلولی ۴T۱ سرطان پستان بود.روش ها: نانوذرات کیتوزان/والک با بارگذاری عصاره والک بر روی کیتوزان سنتز شدند. خواص فیزیکوشیمیایی نانوذرات با استفاده از طیف سنجی مادون قرمز تبدیل فوریه (FTIR)، پراکندگی نور پویا (DLS) و میکروسکوپ الکترونی روبشی (FESEM) مورد ارزیابی قرار گرفتند. سپس سلول های ۴T۱ در محیط کشت RPMI ۱۶۴۰ کشت داده شدند و اثرات نانوترکیب حاصل بر روی این سلول ها با استفاده از آزمون MTT بررسی گردید.یافته ها: نتایج نشان داد که میانگین اندازه نانوذرات سنتز شده ۱۴۵ نانومتر بود و شاخص پراکندگی (PDI) برابر با ۰/۲۸ بود که نشان دهنده توزیع نسبتا یکنواخت ذرات است. همچنین، طیف FTIR موفقیت آمیز بودن بارگذاری عصاره والک بر روی کیتوزان را تایید کرد، به طوری که پیک های مشخصه گروه های عاملی هر دو جزء در طیف مشاهده شدند. نانوذرات کیتوزان/والک اثر مهاری وابسته به دوز بر روی سلول های ۴T۱ نشان دادند. میزان IC۵۰ نانوترکیب برابر با ۰/۶۴ میکروگرم/میلی لیتر به دست آمد که به طور قابل توجهی کمتر از IC۵۰ کیتوزان و عصاره والک به تنهایی بود.نتیجه گیری: نانوذرات کیتوزان/والک توانست به طور موثر رشد سلول های سرطانی۴T۱ را مهار کند، بدون اینکه اثرات سمی بر سلول های سالم داشته باشد. این نانوساختار می تواند به عنوان یک گزینه درمانی نوین در مطالعات پیش بالینی و بالینی مورد توجه قرار گیرد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
سحر ناصحی
گروه دامپزشکی، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران
طاهر علمی
گروه انگل شناسی و قارچ شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران
میثم رامشگر
گروه دامپزشکی، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران