بررسی تاثیر دو دوز ملاتونین زیرزبانی بر آرام بخشی و کنترل درد در جراحی آب مروارید تحت سدیشن و بی حسی موضعی
محل انتشار: مجله دانشکده پزشکی اصفهان، دوره: 44، شماره: 850
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 106
فایل این مقاله در 8 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IMSJ-44-850_002
تاریخ نمایه سازی: 1 تیر 1405
چکیده مقاله:
مقدمه: عمل آب مروارید، در بیماران با سن بالا انجام می شود و در سال های اخیر استفاده از ملاتونین بعنوان یک پیش دارو برای این عمل موردتوجه قرارگرفته است. با توجه به آنکه دوزهای مورداستفاده در مطالعات مختلف، نتایج ضدونقیضی را به همراه داشته است، برهمین اساس مطالعه ی حاضر با هدف تعیین تاثیر دو دوز ملاتونین زیرزبانی بر آرام بخشی و کنترل درد در جراحی آب مروارید تحت سدیشن و بی حسی موضعی انجام شد. روش ها: مطالعه ی حاضر از نوع کارآزمایی بالینی، تصادفی و دو سوکور بود که در سال ۱۴۰۳ انجام شد. نمونه گیری بصورت تصادفی ساده و شامل ۹۰ بیمار با تشخیص قطعی بیماری کاتاراکت و نیازمند به عمل آب مروارید بود. بیماران به سه گروه ۳۰ نفری تقسیم شده و در دو گروه ملاتونین زیرزبانی با دوزهای ۳ و ۵ میلی گرم و برای گروه سوم دارونما تجویز شد. داده ها توسط مقیاس های استاندارد جمع آوری و در سطح معناداری کمتر از ۰/۰۵ تحلیل شد. یافته ها: بر اساس نتایج؛ ملاتونین می تواند در هر دو دوز ۳ و ۵ میلی گرم، مقیاس رفتاری درد و آرامبخشی را از یک دقیقه بعد از بیهوشی تا زمان خروج از ریکاوری بطور معنادار نسبت به گروه دارونما کاهش داده و بهبود ببخشد (۰/۰۵ > P) علاوه بر آن برروی ضربان قلب، متوسط فشارخون شریانی و اشباع اکسیژن شریانی تاثیر قابل توجهی نداشته (۰/۰۵ < P) بطوریکه از قبل از عمل تا انتها در محدوده نرمال باقیمانده بودند. درد بیمار را بر اساس مقیاس (Visual Analog Scale) VAS فقط از یک تا پنج دقیقه بعد از بیهوشی در دو گروه مصرف کننده ملاتونین بطور معناداری کاهش یافته بود (۰/۰۵ > P). نتیجه گیری: بر اساس نتایج می توان بیان نمود که مطالعه ی حاضر از دسته مطالعاتی است که اثرات کاهش مقیاس رفتاری درد و آرامبخشی را پس از یک دقیقه بعد از تجویز ملاتونین زیرزبانی در هر دو دوز ۳ و ۵ میلی گرم، تا زمان خروج از ریکاوری تایید می کند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
بهزاد ناظم رعایا
دانشیار، گروه بیهوشی و مراقبت های ویژه، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
میلاد مسائلی
استادیار، گروه بیهوشی و مراقبت های ویژه، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
سید تقی هاشمی
دانشیار، گروه بیهوشی و مراقبت های ویژه، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
خیر محمد نورزهی
دانشجوی پزشکی، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :