بررسی میزان افسردگی، اضطراب و استرس و عوامل موثر بر آن در دندانپزشکان شاغل در استان مرکزی

مقدمه: اختلالات روان شناختی شغلی نظیر افسردگی، اضطراب و استرس می توانند بر سلامت روان و عملکرد حرفه ای دندان پزشکان تاثیر بگذارند. شناسایی عوامل مرتبط با این اختلالات گامی موثر در بهبود سلامت شغلی و کیفیت خدمات دندان پزشکی خواهد بود. این مطالعه با هدف بررسی میزان افسردگی، اضطراب و استرس و عوامل موثر بر آن در دندان پزشکان شاغل در استان مرکزی در سال ۱۴۰۴ انجام شد. روش ها: مطالعه ای مقطعی بر روی نمونه ای شامل ۲۸۰ دندان پزشک شاغل انجام شد. داده ها شامل مشخصات جمعیت شناختی و پرسش نامهDASS-۲۱  بود. تحلیل های توصیفی، آزمون های t مستقل و رگرسیون چندمتغیره برای تعیین پیش بینی کننده ها به کار گرفته شد. یافته ها: میانگین سنی شرکت کنندگان ۸ ±۳۶ سال و نسبت جنسیت ۵۵ درصد مرد و ۴۵ درصد زن بود؛ میانگین سابقه ی کاری ۱۲ سال و میانگین ساعات کاری هفتگی حدود ۴۴ ساعت گزارش شد. میانگین نمرات ۲۱ DASS- برای افسردگی، اضطراب و استرس به ترتیب برابر با ۱۸/۰، ۱۴/۰ و ۱۹/۰ بود؛ سطح میانگین افسردگی و استرس در محدوده ی «متوسط» و اضطراب در محدوده ی کمتر از متوسط قرار گرفت. توزیع شدت نشان داد حدود یک سوم شرکت کنندگان در حد «متوسط یا بالاتر» در حداقل یکی از مقیاس ها قرار داشتند. همبستگی ها نشان داد با افزایش سن و سابقه کاری، سطوح افسردگی ، اضطراب  و استرس کاهش یافت؛ در حالی که ساعات کاری هفتگی با افزایش افسردگی، اضطراب و استرس همراه بود. نتیجه گیری: نتایج نشان داد که بخشی از دندان پزشکان استان مرکزی در سال ۱۴۰۴ با سطوح قابل توجهی از افسردگی و استرس روبه رو بوده اند و اضطراب در زنان شایع تر بوده است. ساعات کاری بالاتر و سن کمتر/سابقه کاری کمتر، از عوامل مرتبط با افزایش نشانه های روان شناختی بوده اند. با توجه به نتایج، کاهش ساعات کار روزانه، ارائه برنامه های مدیریت استرس و حمایت های روان شناختی به ویژه برای دندان پزشکان زن، جوان و کم سابقه توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

افسردگی ، اضطراب ، استرس ، دندان پزشکان ، بار کاری