بررسی تجزیه فتوکاتالیستی تتراسایکلین موجود در محلول های آبی با استفاده از فرآیند پرسولفات / نانوذرات SnO₂/Zn
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 134
فایل این مقاله در 28 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JEHE-13-4_005
تاریخ نمایه سازی: 1 تیر 1405
چکیده مقاله:
زمینه و هدف: در راستای توسعه شیمی سبز در تصفیه فاضلاب، بررسی فوتوکاتالیست های موثر با قابلیت استفاده مجدد و جداسازی آسان از فاضلاب برای حذف تتراسایکلین (TC) اهمیت دارد. نانوذرات SnO۲-Zn به دلیل قیمت پایین، سمیت کم و پایداری بالا در حذف آلاینده های آلی شناخته شده اند. برای تجزیه TC، فرایند اکسیداسیون پیشرفته بر پایه رادیکال سولفات (SO₄•⁻) به دلیل پتانسیل اکسیداسیون بالا، پایداری و حلالیت مناسب در آب، در دمای اتاق و با هزینه کم توسعه یافته است.
مواد و روش ها: نانوکاتالیست SnO۲-Zn به روش هم رسوبی سنتز شد و همراه با اشعه UV برای فعال سازی پرسولفات مورد استفاده قرار گرفت. ساختار نانوکاتالیست و مزوپورهای آن با استفاده از TEM، SEM، XRD، FTIR و BET مورد بررسی قرار گرفت که نشان داد ساختار مزوپورها به خوبی شکل گرفته و نانوکاتالیست از نظر مورفولوژی، سایز حفرات، گروه های عاملی سطح، مساحت سطح ویژه و ویژگی های بافتی و فیزیکی به طور مطلوب سنتز شده است.
یافته ها: بررسی ها نشان داد که حذف کامل TC توسط فرایند SnO۲-Zn /PS/UV در شرایط بهینه شامل pH = ۹، غلظت TC=۱۵ mg/L، دوز کاتالیست=g/L ۰/۱۲۵، غلظت پرسولفات=mM ۴ و زمان تابش UV=۶۰ min حاصل شد. رادیکال های SO₄•⁻، OH• و H⁺ گونه های اصلی در تجزیه فوتوکاتالیستی بودند و میزان معدنی سازی تا ۸۱/۲٪ رسید. پس از پنج بار استفاده مجدد، راندمان بالای ۹۷/۴۴٪ باقی ماند.
نتیجه گیری: این نتایج نشان دهنده قابلیت بازیابی بالای نانوکاتالیست است. روش ارائه شده کارایی بالایی در حذف ترکیبات و آلاینده های نوظهور از فاضلاب دارد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
الناز زارع زاده
Health, Safety, and Environment Research Center, Alborz University of Medical Sciences, Karaj, Iran
علی اکبر رودباری
Department of Health Education, Shahroud University of Medical Sciences, Semnan, Iran
محمد درویش متولی
Health, Safety, and Environment Research Center, Alborz University of Medical Sciences, Karaj, Iran
محمد نوری سپهر
Health, Safety, and Environment Research Center, Alborz University of Medical Sciences, Karaj, Iran
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :