تاثیر مصرف همزمان پروبیوتیک ویسلا کانفوسا و رنگدانه آستاگزانتین بر برخی شاخص های ایمنی ماهی قزل آلای رنگین کمان (Oncorhynchus mykiss)
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 8
فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_SKU-19-2_002
تاریخ نمایه سازی: 1 تیر 1405
چکیده مقاله:
آبزی پروری به عنوان بخشی کلیدی از تولید غذایی جهانی نیازمند راهبردهایی برای کاهش تلفات ناشی از بیماری و تقویت سلامت ماهیان پرورشی است. مکمل های تغذیه ای مانند پروبیوتیک ها و آنتی اکسیدان ها به عنوان ابزارهای امیدوارکننده برای بهبود ایمنی و سلامت ماهیان مورد توجه قرار گرفته اند. در این مطالعه، اثر مصرف همزمان پروبیوتیک ویسلا کانفوسا (Weissella confusa) و رنگدانه آنتی اکسیدانی آستاگزانتین بر بیان ژن های ایمنی در قزل آلای رنگین کمان (Oncorhynchus mykiss) بررسی شد. برای این منظور ۲۴۰ قطعه ماهی به ۴ گروه (شاهد، پروبیوتیک، آستاگزانتین و ترکیبی؛ هر تیمار در ۳ تکرار و هر تکرار ۲۰ قطعه) تقسیم و به مدت ۲۸ روز تغذیه شدند. بیان ژن های اینترفرون گاما، اینترلوکین ۶، اینترلوکین ۱۰، اینترلوکین ۱۲، اینترلوکین ۱۷ و فاکتور نکروز توموری آلفا در کلیه قدامی و طحال، در روزهای ۱۴ و ۲۸ مطالعه، با qPCR اندازه گیری شد. بیان ژن های اینترلوکین ۱۰، اینترلوکین ۱۲، اینترلوکین ۱۷و TNF-α، در تیمار ترکیبی نسبت به سایر گروه ها، به طور معنی داری (۰۵/۰P<) بیشتر بود. در گروه ترکیبی، بیان اینترفرون گاما نیز به طور معنی داری (۰۵/۰P<) در روز ۱۴ افزایش ولی در روز ۲۸ کاهش یافت. بیان اینترلوکین ۶ در روز ۲۸ به طور معنی داری (۰۵/۰P<) در گروه های پروبیوتیک و ترکیبی بالاتر از گروه شاهد بود. الگوی زمانی بیان سیتوکین ها بیانگر تنظیم دینامیک و اثرات هم افزایی پروبیوتیک و آستاگزانتین بود.به نظر می رسد که تجویز همزمان ویسلا کانفوسا و آستاگزانتین منجر به تقویت شاخص های مولکولی ایمنی در قزل آلای رنگین کمان شده و می تواند به عنوان یک راهبرد تغذیه ای موثر برای بهبود سلامت و مقاومت به بیماری در تولیدات آبزی پروری پیشنهاد گردد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
سیاوش اسدی
دانشجوی دکتری بهداشت و بیماری های آبزیان، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران
شفیق شفیعی
گروه بهداشت و کنترل کیفی مواد غذایی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد- ایران.
مسعود قربانپور
گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران
اسماعیل پیرعلی
گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی و علوم زمین، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
