پرولاپس پرینه آل مثانه در سگ؛ مروری بر روش های تشخیص و درمان

پرولاپس پرینه آل مثانه ، یک عارضه تهدیدکننده حیات در سگ های مبتلا به فتق پرینه آل است که عمدتا سگ های نر عقیم نشده و نژادهای کوچک را تحت تاثیر قرار می دهد. تشخیص و درمان دیرهنگام می تواند منجر به انسداد ادراری و عوارض عمومی شود. گزارش حاضر، یک قلاده سگ نر ۹ ساله تریر با وزن ۲۰۰/۶ کیلوگرم، عقیم نشده، مبتلا به تورم دردناک دوطرفه ناحیه پرینه و احتباس ادراری را توصیف می کند. ارزیابی های رادیوگرافی ساده و سیستوگرافی، آزمایشات خون شناسی و بیوشیمیایی انجام شد. افزایش کراتینین (mg/dl ۵/۳)، نیتروژن اوره خون (mg/dl ۴۷) و لکوسیتوز (cells/μL ۲۱۰۰۰) همراه با تاکی کاردی، تاکی پنه و هیپرترمی مشاهده شد. رادیوگرافی وجود یک فتق پرینه آل بزرگ همراه با بیرون زدگی خلفی مثانه را تایید کرد. بیمار تحت مداخله جراحی اورژانسی شامل بازگرداندن مثانه و سیستوپکسی هم زمان برای جلوگیری از عود قرار گرفت. ملاحظات تشخیصی کلیدی برای این عارضه شامل شناسایی علائم بالینی (مانند توده پرینه ای)، معاینه فیزیکی کامل و تصویربرداری تشخیصی است. کاهش فشار مثانه به صورت فوری تحت آرام بخشی یا بی هوشی با سوندگذاری ادراری و مایع درمانی برای اصلاح عدم تعادل الکترولیتی، امری حیاتی است. چالش های بی هوشی در این بیماران شامل بی ثباتی همودینامیک ناشی از هیپرکالمی، افت فشار خون ناشی از داروهای بی هوشی، هیپوترمی، مدیریت درد و خطر پنومونی آسپیراسیون است. مداخلات جراحی شامل سیستوپکسی، ترمیم فتق و عقیم سازی برای به حداقل رساندن خطر عود است. مراقبت های پس از جراحی نیازمند پایش عملکرد ادراری، آنتی بیوتیک درمانی مناسب، مدیریت درد (شامل بی حسی اپیدورال، تجویز اپیوم ها)، مایع درمانی و محدودیت فعالیت در طول دوره نقاهت می باشد.

کلیدواژه ها:

فتق پرینه آل ، پرولاپس مثانه ، سیستوپکسی ، سگ