رابطه حمایت از ایمنی جامعه و تمایل به گردشگری با نقش میانجی ادراک خطر و تعدیل گر ارتباط با خطر بر اساس الگوی محرک- ارگانیسم- پاسخ

مقدمه: همه گیری بیماری های عفونی مانند کووید-۱۹، صنعت گردشگری را با چالش های بی سابقه ای مواجه ساخته است. در چنین شرایطی، بررسی تاثیر حمایت از ایمنی جامعه بر تمایل به گردشگری با در نظرگیری نقش میانجی ادراک خطر و نقش تعدیل گری ارتباط با خطر، از اهمیت ویژه ای برخوردار است تا زمینه ساز تدوین راهکارهای عملی برای احیای این صنعت گردد. هدف این پژوهش، بررسی رابطه بین حمایت از ایمنی جامعه و تمایل به گردشگری با توجه به نقش میانجی ادراک خطر و نقش تعدیلگر ارتباط با خطر، بر اساس الگوی محرک-ارگانیسم-پاسخ و با بهره گیری از تجربه همه گیری کووید-۱۹ است.روش: این مطالعه از نوع پژوهش های پیمایشی-کاربردی است. داده های مورد نیاز از طریق پرسشنامه و با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده از ۲۶۶ نفر از افرادی که تجربه مواجهه با همه گیری کووید-۱۹ را داشتند، در زمستان ۱۴۰۱ جمع آوری شد. برای تحلیل داده ها و آزمون دو فرضیه اصلی پژوهش، از روش مدل سازی معادلات ساختاری با به کارگیری نرم افزار Smart PLS نسخه ۳.۲.۱ استفاده گردید. همچنین، پایایی پرسشنامه با محاسبه ضریب آلفای کرونباخ در نرم افزار SPSS مورد سنجش قرار گرفت. ابزار پژوهش شامل چهار پرسشنامه استاندارد بود، پرسشنامه حمایت از ایمنی جامعه (۷ گویه)، ادراک خطر (۴ گویه)، ارتباط با خطر (۴ گویه) و تمایل به گردشگری (۳ گویه).یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد که ادراک خطر نقش میانجی معناداری در رابطه بین حمایت از ایمنی جامعه و تمایل به گردشگری ایفا می کند؛ به این معنا که حمایت از ایمنی جامعه از طریق کاهش ادراک خطر، موجب افزایش تمایل به گردشگری می شود. همچنین، نتایج نشان داد که ارتباط با خطر به عنوان متغیر تعدیل گر، این رابطه را به شکل مثبت و معناداری تقویت می کند.نتیجه گیری: به نظر می رسد تقویت حمایت از ایمنی جامعه و مدیریت اثربخش ادراک خطر از طریق ارتباطات شفاف و هدفمند، می تواند نقش تعیین کننده ای در افزایش تمایل به گردشگری در دوران بحران های سلامت عمومی ایفا کند. این نتایج بر ضرورت طراحی و اجرای استراتژی های هوشمندانه ارتباط با خطر برای کاهش تاثیرات منفی بحران ها بر صنعت گردشگری تاکید می نماید.

کلیدواژه ها:

ایمنی جامعه ، گردشگری ، ادراک خطر ، ارتباط