تاثیر سن، جنسیت و نوع تکلیف بر درک استعاره های تجسم یافته در کودکان فارسی زبان

این پژوهش به بررسی تاثیر سن (۸ و ۱۲ سالگی)، جنسیت و نوع تکلیف (دیداری/شنیداری) بر درک استعاره های تجسم یافته مرتبط با اندام های حسی-حرکتی (چشم، گوش، دست و پا) در کودکان فارسی زبان می پردازد. با استفاده از طرح مقطعی، ۱۶۰ کودک دبستانی آزمون های درک استعاره را در دو قالب دیداری (تصویر-محور) و شنیداری (داستان-محور) تکمیل کردند. یافته ها تفاوت های رشدی را نشان داد: کودکان ۸ ساله درک بهتری از استعاره های مرتبط با دست داشتند، در حالی که کودکان ۱۲ ساله در استعاره های مرتبط با چشم در تکالیف دیداری و استعاره های مرتبط با گوش در تکالیف شنیداری عملکرد بهتری نشان دادند. اثرات جنسیتی در گروه های سنی مختلف مشاهده شد - پسران ۸ ساله در استعاره های شنیداری مرتبط با پا عملکرد بهتری داشتند، در حالی که دختران در استعاره های دیداری مرتبط با دست از پسران پیشی گرفتند. در بین کودکان ۱۲ ساله، دختران در چندین دسته عملکرد برتری داشتند: استعاره های مرتبط با گوش و استعاره های مرتبط با دست. نتایج همچنین نشان دهنده ی همبستگی مثبت بین استعاره ها، نوع تکلیف آزمون (دیداری و شنیداری) و کانال حسی (گوش ها و چشم ها) مرتبط با استعاره بود. این یافته ها نشان می دهد که: (۱) درک استعاره تجسم یافته با افزایش سن از حوزه های حسی لمسی به حوزه های حسی انتهایی تغییر می کند، (۲) تفاوت های جنسیتی در پردازش استعاره تا سن ۸ سالگی ظاهر می شوند و تا سن ۱۲ سالگی تشدید می شوند، و (۳) تخصص کانال حسی با رشد شناختی برجسته تر می شود. این مطالعه شواهد تجربی برای طراحی مطالب زبانی متناسب با سن و جنس در زمینه های آموزشی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

استعاره تجسم یافته ، رشد کودک ، سن ، جنسیت ، نوع تکلیف