طراحی چارچوبی برای ارزیابی و رتبه بندی معیارهای پایداری زنجیره تامین بشردوستانه با رویکرد بهترین - بدترین

سابقه و هدف: پایداری در زنجیره تامین بشردوستانه به عنوان یکی از چالش های مهم سازمان های امدادرسان مطرح است، زیرا تصمیم گیری ها در این بخش باید همزمان معیارهای اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی را همراه با محدودیت منابع، عدم قطعیت و نیازهای فوری آسیب دیدگان در نظر بگیرد. هدف این پژوهش، شناسایی و رتبه بندی معیارهای پایداری در زنجیره تامین بشردوستانه با بهره گیری از روش تصمیم گیری چندمعیاره بهترین - بدترین است.روش: در ابتدا مجموعه ای از معیارهای اولیه پایداری با مرور نظام مند ادبیات شناسایی شد. سپس روایی محتوایی این معیارها با نظرخواهی از خبرگان حوزه مدیریت امداد و لجستیک بشردوستانه و از طریق شاخص CVR بررسی و معیارهای معتبر نهایی تعیین شد. در گام بعد، خبرگان مقایسه های زوجی لازم را برای سه بعد اصلی پایداری و معیارهای زیرمجموعه هر بعد انجام دادند. وزن های محلی و نهایی معیارها با استفاده از مدل برنامه ریزی خطی بهترین - بدترین محاسبه شد.یافته ها: نتایج نشان داد بعد اجتماعی با وزن ۴۰ درصد بیشترین اهمیت را در ارزیابی پایداری زنجیره تامین بشردوستانه دارد. در میان معیارهای فردی، مشارکت و همکاری ذی نفعان، پایداری مالی، توانمندسازی جوامع محلی، اقتصاد چرخشی و تاب آوری زنجیره تامین بالاترین اولویت را کسب کردند.نتیجه گیری: یافته ها بیانگر نقش کلیدی عوامل اجتماعی و ظرفیت سازی جامعه محور در ارتقای کارایی و اثربخشی فعالیت های امدادرسانی است. نتایج پژوهش می تواند راهنمایی برای تصمیم گیرندگان سازمان های بشردوستانه در تخصیص منابع، طراحی عملیات و تدوین سیاست های پایداری در شرایط بحران باشد. همچنین ارائه پیشنهادهایی برای تقویت معیارهای مهم، از دستاوردهای مدیریتی این پژوهش به شمار می رود.

کلیدواژه ها:

زنجیره تامین بشردوستانه ، پایداری ، روش بهترین - بدترین ، مدیریت بحران ، تصمیم گیری چندمعیاره