رویکرد آمریکایی در ارزیابی دامنه قدرت نرم ایالات متحده در هند

در این مطالعه، میزان دسترسی و اثربخشی قدرت نرم ایالات متحده در هند از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۵م ارزیابی شده است. همچنین، بررسی شده است که چگونه ابزارهای فرهنگی، آموزشی، اقتصادی و دیپلماتیکی برداشت های هندیان را از ایالات متحده شکل داده است. در این مطالعه، با بهره گیری از نظریه قدرت نرم جوزف نای، تحلیل محتوای کیفی با داده های کمی حاصل از نظرسنجی های پیو و شاخص های ثانویه- ازجمله تبادل آموزشی، جریان های کمک و ارقام تجاری- ادغام شده است. بر پایه یافته ها، نفوذ ایالات متحده در هند چشمگیر اما نامتوازن است، به طوری که در حوزه های فناوری، آموزش و سرگرمی قوی ترین است، اما به دلیل بی اعتمادی تاریخی، حساسیت های فرهنگی و پیچیدگی های ژئوپلیتیکی محدود شده است. ابتکارهایی مانند تبادل های فولبرایت، تعامل با مهاجران و همکاری های اقتصادی، حسن نیت را تقویت کرده است، اما تناقض های مشهود در سیاست و پیام های اخلاقی ایالات متحده همچنان جذابیت عمیق را محدود می کند. در نتیجه گیری باید گفت تعامل پایدار و خلاقانه- مبتنی بر اعتبار، برابری و رفاه مشترک- برای تبدیل جذابیت فرهنگی آمریکا به نفوذ راهبردی پایدار در بافت چندقطبی و درحال تحول هند ضروری است.

کلیدواژه ها:

دیپلماسی عمومی ، روابط ایالات متحده و هند ، قدرت نرم ، مشارکت راهبردی ، نفوذ فرهنگی