نقش فقه امام رضا علیه السلام در تربیت دینی و تجلی معرفت توحیدی

پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش تعالیم امام رضا علیه السلام در تقویت تربیت دینی و تعمیق معرفت توحیدی به انجام رسیده است. پرسش بنیادین آن است که تعالیم آن حضرت در ابعاد عبادی، اخلاقی، اجتماعی و معرفتی چه نسبتی با یکدیگر دارند و چگونه به تربیت دینی و ارتقای شناخت توحیدی یاری می رسانند. مطالعه پیش رو با رویکرد توصیفی-تحلیلی، داده های خود را از منابع معتبر روایی، فقهی، تفسیری و اخلاقی گردآوری نموده و با روش تحلیل مضمون به بررسی آنها پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که تعالیم امام رضا علیه السلام یک «نظام تربیتی پویا» را شکل می دهد که در آن ابعاد چهارگانه در یک فرایند تکاملی به سر می برند: انضباط عبادی، حساسیت اخلاقی را تولید می کند، حساسیت اخلاقی به مسئولیت اجتماعی می انجامد و مسئولیت اجتماعی، زمینه شکوفایی معرفت توحیدی را فراهم می آورد. در این مدل، معرفت توحیدی ثمره نهایی یک زندگی منضبط، اخلاقی و متعهدانه است. نوآوری این پژوهش در کشف منطق تکاملی حاکم بر این ابعاد و صورت بندی آن در قالب یک مدل نظری منسجم نهفته است.

کلیدواژه ها:

فقه امام رضا علیه السلام ، تربیت دینی ، معرفت توحیدی ، هویت دینی ، تعالیم اجتماعی