مدیریت شهری و ارتقای فضاهای عمومی؛ چارچوبی برای توسعه فراگیر و پایدار در کلان شهرهای ایران

مدیریت شهری موثر، به عنوان بستر اصلی توسعه پایدار، نقشی حیاتی در شکل دهی به فضاهای عمومی و ارتقای کیفیت زندگی در جوامع شهری ایفاء می کند. به طورخاص، مدیریت شهری به مثابه یکی از پارامترهای کلیدی در توسعه فراگیر و پایدار کلان شهرهای ایران، نقشی اساسی در ارتقای کیفیت و دسترسی به فضاهای عمومی ایفاء می کند. این پژوهش باهدف تدوین چارچوبی برای توسعه پایدار و بهره وری فضاهای عمومی، بر تحلیل تاثیر سه پارامتر اصلی شامل «دسترسی عادلانه به فضاهای عمومی»، «کیفیت طراحی فضاها»، و «پایداری محیطی»، متمرکز شده است. متدولوژی موردتبیین در قالب ترکیبی بوده و شامل دو قسمت است: در بخش کیفی، داده ها ازطریق تحلیل اسناد، مطالعات موردی و مصاحبه های عمیق با ۲۱متخصص خبره در حوزه مدیریت شهری و برنامه ریزی گردآوری شد. و در بخش کمی، اطلاعات با توزیع پرسش نامه میان ۳۸۴شهروند، مدیر و کارشناس شهری جمع آوری و با نرم افزار-(Spss)، و سپس باتمرکزبر روش آماری (t-test)، تجزیه وتحلیل گردید. نتایج نشان می دهد که طراحی و مدیریت اثربخش فضاهای عمومی، باتاکیدبر اصول عدالت فضایی، ارتقای کیفیت محیطی و پایداری، تاثیر چشمگیری بر بهبود کیفیت زندگی شهری و افزایش تاب آوری کلان شهرها دارد. این مطالعه چارچوبی عملی برای سیاست گذاران و مدیران شهری ارائه می دهد تا ازطریق بهبود بهره وری فضاهای عمومی و تقویت هم افزایی نهادی، توسعه فراگیر و پایدار در کلان شهرهای ایران محقق شود.

کلیدواژه ها:

مدیریت شهری ، توسعه پایدار ، فضاهای عمومی ، کیفیت زندگی ، کلان شهرهای ایران