اولویت بندی محرک ها و استراتژی های تاب آوری بنادر: مطالعه موردی بندر چابهار

تاب آوری بنادر در برابر تهدیدات مختلف مانند حوادث طبیعی، حملات تروریستی، اختلالات زنجیره تامین و حملات سایبری به استراتژی های موثر پدافند غیرعامل وابسته است. این استراتژی ها شامل تقویت زیرساخت ها با طراحی مقاوم در برابر بلایا، ایجاد سیستم های هشدار زودهنگام و برنامه های مدیریت بحران، آموزش و آمادگی کارکنان، تنوع بخشی در منابع تامین و زنجیره های لجستیکی، و به کارگیری سیستم های امنیتی پیشرفته برای مقابله با حملات سایبری و تروریستی هستند. رویدادهای مخرب به طور فزاینده ای عملیات و زیرساخت های بنادر جهان را به چالش می کشد و بر نیاز به برنامه های مقاوم سازی برای حفظ تداوم عملیات در طول بحران تاکید می کند. پدافند غیرعامل به عنوان یک آمادگی برای مقابله با حوادث و بلایای مختلف طبیعی و غیرطبیعی، رویکردی است که می تواند تاب آوری بنادر را ارتقا دهد. هدف این مقاله شناسایی و تبیین محرک های تاب آوری با توجه به رویکرد پدافند غیرعامل می باشد. در این راستا، از روش تصمیم گیری چند معیاره دی متل برای دستیابی به هدف ذکر شده استفاده شده است و برای نشان دادن اثربخشی آن، یک مطالعه موردی برای بندر چابهار به عنوان بندری حساس در کشور با تمرکز بر ذینفع های مختلف ارائه شده است. یافته ها نشان می دهد که بالاترین و پایین ترین رتبه بندی محرک های اصلی تاب آوری در بندر چابهار به ترتیب شامل انعطاف پذیری و امنیت اطلاعات است. همچنین، بالاترین و پایین ترین رتبه بندی محرک های فرعی به ترتیب مربوط به گروه مدیریت بحران از محرک اصلی چابکی و افزونگی منابع انرژی از محرک اصلی افزونگی است. این نتایج مفاهیم عملی و کاربردی را برای عملیات بندر مشخص و مسیر روشنی را برای اجرای استراتژی های تاب آوری ارائه می کند.

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، دیمتل ، تصمیم گیری چندمعیاره ، بنادر حساس ، عملیات بندری