تاثیر تمرینات مقاومتی فزاینده و بار ثابت بر سطوح سرمی و کبدی ANGPTL۴ در موش های صحرایی تغذیه شده با محلول ساکارز

مقدمه و هدف: هپاتوکین ها تنظیم کننده های کلیدی متابولیسم هستند. پروتئین شبه آنژیوپویتین ۴ (ANGPTL۴) نقش مهمی در تنظیم سوخت و ساز چربی دارد. هدف این مطالعه، بررسی و مقایسه اثرات تمرین مقاومتی فزاینده و بار ثابت بر سطوح کبدی و سرمیANGPTL۴ در موش های صحرایی تغذیه شده با محلول ساکارز بود.روش شناسی: سی و دو سر موش صحرایی نر نژاد ویستار (۶ تا ۸ هفته ای) به طور تصادفی به چهار گروه: کنترل سالم، کنترل ساکارز، تمرین مقاومتی فزاینده + ساکارز و تمرین مقاومتی بار ثابت + ساکارز تقسیم شدند. پس از ۸ هفته تغذیه با محلول ساکارز ۱۰ درصد پروتکل تمرینی (۳ جلسه در هفته، به مدت ۸ هفته) شامل صعود از نردبان با وزنه ی متصل به دم اجرا شد. سطوح ANGPTL۴ در سرم و کبد و مقادیر سرمی کلسترول و تری گلیسیرید اندازه گیری شد.نتایج: غلظت بافتی ANGPTL۴ در گروه تمرین فزاینده نسبت به گروه های کنترل ساکارز (۰۰۳/۰P=) و تمرین بار ثابت (۰۱/۰P=) به طور معناداری بالاتر بود. اکتساب وزن بیشتر اما غیرمعنی دار (۰۵۷/۰P=) گروه کنترل شکر در مقایسه با گروه کنترل ساکارز مشاهده شد. سطوح تری گلیسیرید سرمی در گروه های مداخله تغذیه ای نسبت به گروه کنترل سالم بالاتر بود (۰۰۱/۰>P). مقادیر کلسترول سرمی در گروه های تمرین بار ثابت نسبت به کنترل ساکارز به طور معناداری کمتر بود (۰۴۸/۰P=).نتیجه گیری: افزایش معنی دار ANGPTL۴کبدی بر اثر تمرین مقاومتی فزاینده، نشان دهنده اهمیت شدت تمرین بر تغییرات این هپاتوکین است. همچنین این پروتکل تمرینی می تواند در جلوگیری از افزایش وزن ناشی از مصرف زیاد ساکارز موثر باشد.

کلیدواژه ها:

سندروم متابولیک ، چاقی ، تمرین مقاومتی ، ANGPTL۴ ، ساکارز