خوانده غیرمرتبط در دادرسی مدنی (با تاکید بر رویه قضایی)

خوانده معمولا به شخصی اطلاق می شود که ادعای اصلی علیه او است؛ با این حال، گاه با خواندگانی رو به رو می شویم که نه تنها ادعای اصلی علیه آن ها نیست، بلکه ارتباطی بین آن ها و دعوای اقامه شده وجود ندارد. برای مثال، شخص الف که از شخص ب طلبکار است، شخص ج را نیز در ردیف خواندگان دعوا قرار می دهد تا از امتیاز ماده ۱۶ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی [سوء] استفاده نموده و دعوا را در اقامتگاه ج طرح کند. پرسش مطرح، معیارهای شناسایی خوانده غیر مرتبط، انگیزه های درج خوانده غیر مرتبط در دادخواست و راهکارهای مقابله با این انگیزه ها است. مقاله حاضر با روش توصیفی-تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای و مطالعه گسترده در آرای قضایی، در صدد ارائه پاسخی شایسته به این پرسش ها است و نتیجه می گیرد که سوء استفاده از مقررات صلاحیت محلی و مواعد، جلوگیری از رد شکلی دعوا و اعتراض شخص ثالث و همچنین تسریع در تحصیل دلیل، از انگیزه های درج خوانده غیر مرتبط است و به منظور مقابله با درج خوانده غیر مرتبط نیز راهکارهای صدور قرار رد دعوا، صدور قرار تامین هزینه های خوانده در کنار تفسیر صحیح قوانین و مقررات آیینی را پیشنهاد می دهد.

کلیدواژه ها:

خوانده اصلی ، خوانده فرعی ، خوانده غیر مرتبط ، سوء استفاده از مقررات صلاحیت محلی ، رد شکلی دعوا