مطالعه تطبیقی معیارهای تشخیص اظهارات غیرموثر در گفتگوهای مقدماتی مبتنی بر رویه قضایی

اگر چه اظهارات پیش قراردادی ممکن است انتظاراتی را در دو طرف ایجاد کند، اما همگی آن ها آثار حقوقی ندارند. اظهارات غیر موثر به اظهاراتی گفته می شود که در روابط حقوقی قابل استناد نبوده و نقض آن ها مسوولیتی برای گوینده ایجاد نمی کند. معمولا این گونه اظهارات به عنوان مقدمه ای برای گفت و گوهای اصلی بازگو می شوند و بر خلاف اظهارات موثر، نمی توانند مبنای ایجاد آثار حقوقی باشند. تشخیص اظهارات موثر از غیر موثر در میان حجم گستردهای از گفت و گوهای مقدماتی به ویژه در معاملات مهم، همواره ساده نیست. این پژوهش با به کارگیری روش توصیفی-تحلیلی و استفاده از منابع کتابخانه ای، در پاسخ به این پرسش که چگونه می توان اظهارات غیر موثر را از دیگر اظهارات پیش قراردادی تشخیص داد و به این منظور چه معیارهایی باید مورد توجه باشد. در این راستا معیارهای مشخص و مطمئنی به این منظور ارائه می کند که از مهم ترین این معیارها می توان به عدم قصد التزام، ماهیت تبلیغاتی اظهارات، کلی گویی ها، اظهارات بی تاثیر در تکمیل قرارداد و تغییر شرایط یا فاصله زمانی طولانی میان اظهارات و انعقاد قرارداد اشاره کرد.

کلیدواژه ها:

اظهارات موثر ، اظهارات غیرموثر ، گفتگوهای مقدماتی ، دوره پیش قراردادی ، مسوولیت قراردادی ، رویه قضایی