اعمال مقررات نظارت الکترونیکی در خصوص اطفال و نوجوانان؛ پیامدها، چالش ها و راهکارها

نگرش جدید به بزهکاری اطفال و نوجوانان در یک قرن اخیر، باعث نگرش افتراقی در برخورد با آنان شده است. این برخورد افتراقی با ایجاد مقررات خاص برای اطفال و نوجوانان بزهکار و منع اعمال برخی مقررات مانند منع اعمال مقررات تکرار، خود را نمایان ساخته است. با این حال، در سکوت مقررات خاص، مراجعه به مقررات عام به شرط انطباق با مصالح عالی کودک، ممکن می باشد. نظارت تحت سامانه های الکترونیکی از جمله مواردی است که در نظام های مختلف از جمله آمریکا و انگلستان برای اطفال پیش بینی شده است. با این وجود، حقوق ایران در خصوص اعمال خاص آن بر اطفال و نوجوانان ساکت است و از این رو، اعمال آن با ابهام هایی از قبیل تعیین محدوده اعمال، امکان اعمال بر کانون اصلاح و تربیت، امکان اعمال بر محکومان کانون به علت ارتکاب جرم حدی مشمول ماده ۹۱ قانون مجازات اسلامی و همچنین امکان بهره از این نهاد در مقام صدور قرار تامین کیفری برای نوجوانان مواجه است. مقالە حاضر پس از بررسی این موارد به روش توصیفی-تحلیلی، نتیجه می گیرد که با توجه به اصل رعایت منافع عالی کودک، امکان اعمال نظارت تحت سامانه الکترونیکی به عنوان شیوهای از اعمال کیفر و یا در مقام صدور قرار تامین فراهم است.

کلیدواژه ها:

آزادی مشروط ، قرار تامین کیفری ، کانون اصلاح و تربیت ، مصالح عالی طفل و نوجوان ، نظارت الکترونیکی