نقش جهل حکمی در مسئولیت کیفری از نگاه اخلاق فضیلت

اخلاق فضیلت به عنوان یکی از نظریه های مهم اخلاقی در دهه های اخیر مورد توجه حقوقدانان کیفری نیز قرار گرفته است. این نظریه بر ویژگی های اخلاقی، نقش خوگیری و آموزش چرایی ارزش ها در فراگیری و ملکه شدن فضیلت ها و انگیزه فاعل از اعمال ارتکابی با ارجاع به منش او، تاکید دارد. این انگاره اخلاقی به این علت خوانشی متفاوت از جهل حکمی ارائه می دهد که افقی نوین برای کاوش مبناهای سرزنش پذیری و عدم سرزنش اعمال ناشی از جهل و اتخاذ رویکرد مناسب برای برخورد با فاعلان جاهل می گشاید. این مقاله با روش توصیفی- تحلیلی بر آن است تا چگونگی مواجهه با فاعلان جاهل را با در نظر گرفتن رذیلت های منشی بررسی کند و ملاکی برای نحوه مواجهه قانونگذار در برابر این دسته از کنش گران ارائه دهد. برابر آموزه های اخلاق فضیلت، اعمال ناشی از جهل حکمی، عمدی است. بنابراین جهل به قانون و کلیات اخلاقی، موجبی برای سرزنش خواهد بود؛ اما با چالش هایی مواجه است که مقاله به آنها خواهد پرداخت.

کلیدواژه ها:

جهل ، ادراک اخلاقی ، رشد اخلاقی ، دشواری تامل ، منش