مقایسه اثرات کاربرد یک کود آلی-معدنی کندرهش با کودهای رایج بر برخی خصوصیات حاصلخیزی خاک زیر کشت ذرت
محل انتشار: مجله تحقیقات آب و خاک ایران، دوره: 57، شماره: 3
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 76
فایل این مقاله در 23 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IJSWR-57-3_007
تاریخ نمایه سازی: 1 تیر 1405
چکیده مقاله:
هدف این مطالعه بررسی تاثیر کود آلی-معدنی کندرهش بر حاصلخیزی خاک در قالب دو آزمایش با چهار تیمار و چهار تکرار بود. در آزمایش اول کودهای NPK مورد نیاز ذرت، به همراه kg/ha ۰، ۳۰۰، ۵۰۰ و ۸۰۰ کود کندرهش، و در آزمایش دوم مقدار kg/ha ۵۰۰ کود کندرهش با ۰، ۵۰، ۷۵ و ۱۰۰ درصد از کودهای NPK مورد نیاز ذرت به کار رفت. نتایج آزمایش اول نشان داد که در مرحله میان-دوره نیتروژن، فسفر و پتاسیم قابل دسترس، EC، pH، فسفر، پتاسیم و نیتروژن کل همگی دارای اختلاف معنی دار (p=۹۹%) هستند. ولی در پایان دوره رشد نیتروژن خاک، و نیتروژن کل گیاه فاقد اختلاف معنی دار بودند. ولی اختلاف اغلب خصوصیات شامل فسفر و پتاسیم قابل دسترس pH، EC، و درصد فسفر و پتاسیم گیاه معنی دار بود. نتایج آزمایش اول نشان داد که استفاده از کود آلی-معدنی کندرهش به همراه کودهای رایج باعث بهبود اغلب خصوصیات حاصلخیزی خاک در تیمارهای آزمایش (T۱، T۲ و T۳) نسبت به شاهد (B) شد. نتایج آزمایش دوم نشان داد که تیمار شاهد کود کندرهش (B+) به تنهایی، از نظر تامین نیتروژن خاک و گیاه، برتر از تیمارهای R۱، R۲ و R۳ بود. از نظر فسفر خاک و گیاه کم تر از R۱، ولی بیشتر از R۲ و هم تراز با R۳ بود. از نظر تامین پتاسیم خاک اگرچه B+پایین تر از سایر تیمارها بود، ولی از نظر پتاسیم کل گیاه هم تراز با R۳، و کمی پایین تر از R۱ و R۲ بود. با توجه به نتایج این تحقیق کود کندرهش به عنوان کود مجزا و کود مکمل قابل توصیه است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
احمد حیدری
گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
حسین میرسیدحسینی
گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده مهندسی و فناوری کشاورزی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
آیدا بخشی خرمدره
گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده مهندسی و فناوری کشاورزی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
شاکر عمری زاده
گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده مهندسی و فناوری کشاورزی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
نعمت الله نظری
جهاددانشگاهی استان سمنان، سمنان، ایران
آرمین صانعی
جهاد دانشگاهی واحد استان سمنان
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :