تبیین الگوی نیازسنجی آموزشی کارکنان صنعت تکافل با استفاده از روش شناسی دلفی فازی

۱. مقدمه و هدفبا وجود رشد جهانی صنعت تکافل، این حوزه در ایران با چالش های ساختاری و دانشی مواجه است. هدف این پژوهش، طراحی الگوی مطلوب جهت نیازسنجی و تدوین برنامه های توانمندسازی کارکنان صنعت تکافل است.۲. مواد و روش هااین تحقیق از نظر هدف، توسعه ای و از نظر روش، آمیخته (کیفی-کمی) است. در بخش کیفی، با استفاده از مطالعه تطبیقی و تحلیل محتوای اسناد، سرفصل های آموزشی استخراج شد. در بخش کمی، با به کارگیری روش دلفی فازی، میزان اهمیت و روایی سرفصل ها با مشارکت خبرگان صنعت ارزیابی و غربال گری شد.۳. یافته های تحقیقنتایج نشان داد که ۲۰ عنوان درسی در چهار سطح (ورودی، مقدماتی، متوسط و پیشرفته) و چهار طبقه شایستگی (مقدماتی، پایه، اصلی و تخصصی) برای توانمندسازی نیروی انسانی صنعت تکافل ضروری است. ضریب هماهنگی کندال (۰/۷۵۳) حاکی از اجماع رضایت بخش خبرگان در خصوص مدل استخراج شده است.۴. بحث و نتیجه گیریالگوی ارائه شده می تواند به عنوان نقشه راه آموزشی برای نهادهای ناظر و شرکت های بیمه جهت ارتقای سطح تخصصی سرمایه انسانی و انطباق با موازین شریعت در محصولات تکافل مورداستفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تکافل ، نیازسنجی آموزشی ، دلفی فازی ، توانمندسازی سرمایه انسانی ، شایستگی های حرفه ای