ارزیابی ظرفیت برد گردشگری طبیعت و اقلیم آسایش گردشگری در مناطق حفاظت شده (مطالعه موردی: منطقه حفاظت شده اشترانکوه)
محل انتشار: فصلنامه بوم شناسی کاربردی، دوره: 14، شماره: 3
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 134
فایل این مقاله در 19 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IJAE-14-3_001
تاریخ نمایه سازی: 1 تیر 1405
چکیده مقاله:
توسعه بدون برنامه ریزی گردشگری منجر به تهدید اکوسیستم های طبیعی و افزایش ناپایداری در مناطق تحت حفاظت شده است. در مطالعه حاضر، با هدف اتخاذ تصمیمات مدیریتی برای کنترل تعداد گردشگران به برآورد ظرفیت برد گردشگری طبیعت در منطقه حفاظت شده اشترانکوه مطابق با چارچوب دستورالعمل اتحادیه جهانی حفاظت از طبیعت و منابع طبیعی در سه سطح فیزیکی، واقعی و موثر اقدام شد. مطابق نتایج، ظرفیت برد فیزیکی سالانه معادل با ۶,۷۴۲,۱۶۳ نفر گردشگر است. ظرفیت برد واقعی با توجه به محدودیت های اقلیمی و عدم امکان فعالیت های گردشگری در ۴ ماه از سال (اردیبهشت، خرداد، تیر و مرداد)، معادل با ۱,۳۳۴,۰۷۵ نفر برآورد شد که گردشگران در ماه هایی با شرایط اقلیمی مطلوب می توانند به بازدید از منطقه بپردازند. ظرفیت برد موثر در منطقه با توجه به وسعت و تعداد محیط بانان برای مدیریت و کنترل، برابر با ۳۵۹,۵۲۵ نفر در سال است. ازاین رو، برآورد ظرفیت برد در مناطق حفاظت شده، موجب استفاده متناسب و متوازن انسان از سرزمین و کنترل تعداد گردشگران در این مناطق می شود. همچنین، مدیران و تصمیم گیران می توانند با کنترل تعداد گردشگران برای حفاظت در این منطقه اقدام کنند، به طوری که ضمن بهره برداری از قابلیت های گردشگری آن، حداقل تخریب و آسیب به این ذخایر ارزشمند طبیعی وارد شود..
کلیدواژه ها:
Carrying capacity ، Tourism comfort climate ، Protected areas ، Sustainable nature tourism development ، Oshtorankuh protected area ، ظرفیت برد ، اقلیم آسایش گردشگری ، مناطق حفاظت شده ، توسعه طبیعت گردی پایدار ، منطقه حفاظت شده اشترانکوه
نویسندگان
پروانه سبحانی
Department of Environmental Science, Natural Resources Faculty, Lorestan University, Khorramabad, Iran.
امین سپهوند
Department of Environmental Science, Natural Resources Faculty, Lorestan University, Khorramabad, Iran.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :