چالش های زنان در رانندگی دوچرخه و موتورسیکلت در حقوق ایران

حق انتخاب وسیله نقلیه و رانندگی با آن به عنوان یکی از حق های منشعب از حق بر آزادی رفت و آمد و از نسل اول حقوق بشر است؛ ازجمله آزادی هایی که به واسطه تحولات پیدایش و توسعه وسایل نقلیه در عرصه شیوه تردد پدید آمد. این پژوهش در پاسخ به پرسش «محدودیت­های قانونی در خصوص بهره مندی زنان از حق انتخاب وسیله نقلیه و رانندگی با آن در حقوق ایران»، جایگاه حق مزبور را در حقوق ایران مورد بررسی قرار داده و به این نتیجه دست یافته که از مفاد قانون اساسی برمی آید که حق رانندگی برای زنان در دوچرخه و موتورسیکلت مورد تضمین قرار گرفته و در هیچ­یک از قوانین و مقررات موضوعه، ممنوعیتی در خصوص رانندگی زنان با انواع وسایل نقلیه وجود ندارد. لیکن تبصره ماده ۲۰ قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی مصوب ۱۳۸۹ که «صدور گواهینامه رانندگی موتورسیکلت برای مردان» را بر عهده فراجا گذاشته و فقدان مقررات مصرح در حوزه دوچرخه سواری و برداشت های متعارض از مفاد مزبور؛ باعث شده تا در عمل، زنان در بهره مندی از این حق با محدودیت های تبعیض آمیزی مواجه شوند و امکان استفاده از دوچرخه و موتورسیکلت را به عنوان راکب در سطح معابر عمومی نداشته باشند.

کلیدواژه ها:

آزادی رفت و آمد ، حقوق زنان ، حق بر رانندگی ، دوچرخه ، موتورسیکلت