ارزیابی مولفه ی زیبایی شناسی آثار هنر محیطی در ایران از منظر مخاطب با کاربست رویکرد ماکسین گرین

زمینه و هدف: با افزایش مسائل و معضلات زیست محیطی در جهان، مقوله ی محیط زیست به عنوان چالشی جدید در پیش روی هنرمندان قرار گرفت. هنرمندان، هنر محیطی را به سبب ارتباط بی واسطه ی خود با طبیعت و محیط پیرامون انسان ها، به عنوان زمینه مطالعاتی قابل تامل جهت تحقیق و پژوهش برگزیدند. موضوع اصلی پژوهش حاضر شناسایی حساسیت های زیست محیطی در مواجه با آثار هنرمحیطی، درک احساسات و چگونگی انتقال پذیری این حالات به مخاطب است. این موارد در تجربیات هنری که بیشتر با حواس سروکار دارد نمود بیشتری می یابد. هنر محیطی، به سبب ارتباط بی واسطه ی خود با مخاطب به عنوان راهکاری موثر در جهت انتقال تجربیات و برداشتی تازه از حقیقت معرفی می شود. هدف این پژوهش، ارزیابی واکنش مخاطبان آثار هنر محیطی در ایران با تاکید بر درک محتوای اثر و عناصر زیبایی شناسی است.

روش بررسی: پژوهش حاضر بر مبنای هدف، از نوع پژوهش های توسعه ای بوده و از روش های کیفی برای دستیابی به هدف خود بهره می برد. روش گردآوری داده ها ترکیبی از طریق مطالعات کتابخانه ای، فیش برداری و تصویرخوانی و مطالعات میدانی از طریق مصاحبه ی عمیق با مخاطبین می باشد.

یافته ها: نتایج حاصل از مصاحبه ی عمیق حاکی از آنست که بیانگری در آثار هنر محیطی در مقایسه با مولفه های زیبایی شناسی از طرف مخاطبین مورد اقبال بیشتری قرار گرفته است.

بحث و نتیجه گیری: بعد از مشاهده ی آثار هنر محیطی سطح توجه و ادراک مخاطبان برانگیخته شده است، نتیجه آن تعمق و تفکر مخاطبین درباره ماهیت آثار هنر محیطی بوده است. طبق دیدگاه گرین، یکی از مولفه های اصلی تربیت زیبایی شناسی، افزایش سطح توجه و ادراک کیفی است. برمبنای نظریه گرین و نتایج مصاحبه عمیق، بهره گیری از مولفه های زیبایی شناسی در خلق آثار هنر محیطی، سبب افزایش توجه، تعمق، ادراک و توانمندی در مخاطبان در ارتباط با حساسیت های زیست محیطی می گردد.

کلیدواژه ها:

زیبایی شناسی ، هنرمحیطی ، ادراک مخاطب ، ماکسین گرین.