فرسودگی شغلی یک سندرم سه بعدی شامل خستگی عاطفی، بدبینی و کاهش کارآمدی شخصی است

مسئله دیگر، «ناامن شغلی و اقتصادی» است. اگرچه شغل معلمی در ایران معمولا با ثبات نسبی همراه است، اما کاهش قدرت خرید، عدم تناسب حقوق با تورم و فشارهای مالی، انگیزه معلمان را تحت تاثیر قرار داده است. این فشارهای اقتصادی می تواند منجر به کاهش تمرکز بر کیفیت تدریس و افزایش نارضایتی شغلی شود. علاوه بر این، تغییرات مکرر در برنامه های درسی و روش های تدریس بدون مشاوره کافی با معلمان، حس «بی ارزشی تخصص» را در معلمان تقویت می کند. معلمان احساس می کنند که تجربیات و دانش آن ها نادیده گرفته شده و تنها مجری دستورات بالادستی هستند (محمدی و همکاران، ۱۳۹۹). پیامد این مجموعه از فشارها، «فرسودگی شغلی» است. فرسودگی شغلی یک سندرم سه بعدی شامل خستگی عاطفی، بدبینی و کاهش کارآمدی شخصی است. معلمان مبتلا به فرسودگی، نسبت به دانش آموزان بی تفاوت می شوند، از کار خود لذت نمی برند و احساس می کنند که نمی توانند تغییری ایجاد کنند. این وضعیت نه تنها برای معلم آسیب زا است، بلکه تاثیر مستقیمی بر پیشرفت تحصیلی و سلامت روان دانش آموزان دارد. دانش آموزان به خوبی احساسات معلمان را دریافت می کنند و محیط کلاسی که با استرس و بی حوصلگی همراه باشد، محیطی ناکارآمد برای یادگیری است (شریفی و حیدری، ۱۴۰۰).