شغل معلمی در ایران معمولا با ثبات نسبی همراه است، اما کاهش قدرت خرید، عدم تناسب حقوق با تورم و فشارهای مالی، انگیزه معلمان را تحت تاثیر قرار داده است

ابعاد دیگر پنهان، شامل «تعاملات اجتماعی و سیاسی شغل» است. معلم در ایران نه تنها در مدرسه، بلکه در خانه و جامعه نیز تحت نظارت شدید است. انتظارات والدین، رسانه ها و نهادهای دولتی از معلم بسیار بالاست و هرگونه اشتباه کوچک می تواند به بحران تبدیل شود. این فشار نظارتی باعث ایجاد حالتی از «خودسانسوری» و ترس از اشتباه می شود که خلاقیت و نوآوری در تدریس را محدود می کند (کریمی، ۱۴۰۱). همچنین، معلمان اغلب مجبور به ایفای نقش های متعدد خارج از چارچوب اصلی تدریس هستند، مانند نقش مشاور تحصیلی، روانشناس دانش آموز، ناظم اخلاقی و حتیmediator در تعارضات خانوادگی. این تعدد نقش ها، مرزهای شغل معلمی را کمرنگ کرده و بار اضافی بر دوش معلم می گذارد. مسئله دیگر، «ناامن شغلی و اقتصادی» است. اگرچه شغل معلمی در ایران معمولا با ثبات نسبی همراه است، اما کاهش قدرت خرید، عدم تناسب حقوق با تورم و فشارهای مالی، انگیزه معلمان را تحت تاثیر قرار داده است. این فشارهای اقتصادی می تواند منجر به کاهش تمرکز بر کیفیت تدریس و افزایش نارضایتی شغلی شود. علاوه بر این، تغییرات مکرر در برنامه های درسی و روش های تدریس بدون مشاوره کافی با معلمان، حس «بی ارزشی تخصص» را در معلمان تقویت می کند. معلمان احساس می کنند که تجربیات و دانش آن ها نادیده گرفته شده و تنها مجری دستورات بالادستی هستند (محمدی و همکاران، ۱۳۹۹).