شغل معلمی از دیرباز به عنوان شغلی مقدس و بنیادین در جوامع بشری شناخته شده است

شغل معلمی از دیرباز به عنوان شغلی مقدس و بنیادین در جوامع بشری شناخته شده است، اما ماهیت این شغل در گذر زمان و با تغییرات اجتماعی، فرهنگی و تکنولوژیک دستخوش دگرگونی های اساسی شده است. در گذشته، معلم صرفا ناقل دانش بود و جایگاه او در راس سلسله مراتب یادگیری قرار داشت؛ اما در دوران معاصر، نقش معلم از «منبع دانش» به «تسهیل گر یادگیری»، «مشاور» و «الگوی رفتاری» تغییر یافته است (دلاور، ۱۳۹۸). این تغییر نقش، بار مسئولیت های معلم را افزایش داده و ابعاد جدیدی را به ماهیت شغل او افزوده است که بسیاری از آن ها در ظاهر کلاس درس پنهان مانده اند. ابعاد آشکار شغل معلمی شامل برنامه ریزی درسی، تدریس، ارزشیابی و مدیریت کلاس است که همگی قابل مشاهده و اندازه گیری هستند. با این حال، ابعاد پنهان شغل معلمی، نظیر زحمت عاطفی، استرس شغلی، تعارض نقش و هویت حرفه ای، اگرچه کمتر دیده می شوند، اما تاثیر عمیق تری بر عملکرد معلم و در نتیجه بر کیفیت آموزش و سلامت روان او دارند (آشتیانی و همکاران، ۱۳۹۵).