علم اطلاعات یعنی تلاش برای درک و مطالعه اطلاعات

علم اطلاعات یعنی تلاش برای درک و مطالعه اطلاعات، مدت ها پس ازمشاهده اطلاعات ظهور نمود. اگر علم اطلاع رسانی به مطالعه تحقیق تمام ویژگی ها ، جنبه ها و رفتارهای اطلاعاتی می پردازد ، آنگاه در مرحله ای به هر چیزی مربوط می شود که عملا شناخته شده باشد، مورد بررسی ، تفکر و حمایت قرار گرفته و یا تصور شده باشد. د رصورتی که تعریف خود را به اطلاعات "ثبت شده" محدود کنیم ، موضوع بیشتر قابل مدیریت خواهد بود ولی به مراتب کمتر گویای پدیده شکل گیری اطلاعات و نیز ویژگی هایی خواهد بود که بر قسمت اعظم تفسیر های ارائه شده از آن و کاربرد آن تاثیر می گذارند. اطلاعات فقط به یک رسانه انتقال محدود نمی گردد و تنها به یک شکل از بیان و تفسیر خلاصه نمی شود. پس اطلاعات چیست ؟ این همان سئوال مشکل ساز است . اطلاعات جنبه ای ضروری از هستی ما است که اکنون باید به طور کامل به تشریح آن بپردازیم . درک ما از کل محیط – اعم از فیزیکی ، احساسی ، ادراکی ، چه حال و چه گذشته – دائما در حال تغییر و تحول است . از آنجا که به نظر می رسد اطلاعات عامل پیوند دهنده ما به سایر اشیاء باشد، لذا همان گونه که برداشت ما از دانش تغییر می یابد، منطقی است که به همان شکل هم احساس ما نسبت به اطلاعات متحول گردد. اطلاعات چیزی فراتر از زبان و کلمات ثبت شده است، اطلاعات یعنی تصاویر ، موسیقی ، نور و هر چیزی است که در تعامل با پدیده هایی به بزرگی گیتی و به کوچکی ذرات اتم باشد. در واقع ، اطلاعات همان چیزی است که همواره در اطراف ما وجود دارد. همچنین چیزی است که خود ما آن را ایجاد ، جمع آوری ، ارزشیابی و مصرف می کنیم، در آن دخل و تصرف نموده و با چیزهای دیگر تلفیق می نماییم. اطلاعات چیزی است که گاهی آن را نادیده می گیریم، همیشه نسبت به آن آگاه نیستیم ، و گاهی هم آن را نمی پذیریم و دست به تلفیق آن نمی زنیم.