دوراهی انتخاب آینده و ورود به دانشگاه فرهنگیان

سال های متوسطه دوم من هم زمان با شیوع ویروس کرونا و تعطیلی مدارس بود. این اتفاق شرایط آموزشی کشور را به طور کامل دگرگون کرد و دانش آموزان ناچار شدند آموزش را از طریق فضای مجازی دنبال کنند.در آغاز تصور می کردم این وضعیت موقتی خواهد بود، اما با طولانی شدن آن، بسیاری از جنبه های زندگی روزمره دچار تغییر شد. کاهش ارتباطات اجتماعی، دوری از فضای مدرسه، نگرانی های ناشی از بیماری و محدودیت های مختلف، شرایط دشواری را برای بسیاری از دانش آموزان ایجاد کرده بود.با وجود این مشکلات، تلاش کردم از فرصت به وجود آمده برای یادگیری مهارت های جدید استفاده کنم. مطالعه، فعالیت های هنری و آشنایی بیشتر با فناوری های آموزشی بخشی از تجربه های ارزشمند این دوره بود.مهم ترین درسی که از این دوران گرفتم، اهمیت انعطاف پذیری و سازگاری با شرایط جدید بود. کرونا به من آموخت که در موقعیت های دشوار، باید راه های تازه ای برای ادامه مسیر پیدا کرد و از فرصت های موجود بهترین استفاده را برد.دوراهی انتخاب آینده و ورود به دانشگاه فرهنگیان در سال های پایانی دبیرستان، مانند بسیاری از دانش آموزان، درباره آینده تحصیلی و شغلی خود با پرسش ها و تردیدهای مختلفی روبه رو بودم. علاقه به هنر، فعالیت های فرهنگی و ارتباط با دیگران از یک سو و دغدغه انتخاب یک مسیر حرفه ای مناسب از سوی دیگر، تصمیم گیری را برایم دشوار کرده بود.در نهایت با راهنمایی خانواده و بررسی شرایط مختلف، دانشگاه فرهنگیان را به عنوان مسیر آینده خود انتخاب کردم. هرچند در ابتدای راه شناخت کاملی از ابعاد مختلف حرفه معلمی نداشتم، اما به مرور زمان متوجه شدم این انتخاب می تواند فرصتی برای تحقق بسیاری از اهداف و علایق من باشد. ورود به دانشگاه فرهنگیان سرآغاز مرحله ای جدید از زندگی من بود؛ مرحله ای که در آن به تدریج از یک دانش آموز به یک دانشجومعلم تبدیل شدم و نگاه من نسبت به آموزش، یادگیری و تربیت دگرگون شد.