بررسی نقش نظریه دلبستگی در بهبود روابط معلم و دانش آموز و تاثیر آن بر یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

این پژوهش به بررسی کاربرد اصول نظریه دلبستگی در ارتقاء کیفیت روابط میان معلمان و دانش آموزان و تاثیرات این روابط بر فرآیندهای یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان می پردازد. نظریه دلبستگی، که نخستین بار توسط جان بالبی معرفی شد، بر اهمیت حیاتی روابط اولیه و شکل گیری الگوهای دلبستگی پایدار در دوران کودکی تاکید دارد. این مطالعه با اتخاذ رویکردی کتابخانه ای و توصیفی، نقش دلبستگی ایمن را در تعاملات میان معلمان و دانش آموزان تحلیل می کنند. نتایج حاصل از مرور پژوهش ها حاکی از آن است که برقراری روابطی گرم، حمایتگرانه و پایدار میان معلم و دانش آموز، می تواند به تقویت دلبستگی ایمن در محیط کلاس درس منجر شود. این امر به نوبه خود، با افزایش احساس امنیت روانی، تقویت اعتماد به نفس

کلیدواژه ها:

نظریه دلبستگی ، معلم ، دانش آموز ، یادگیری ، پیشرفت تحصیلی